Црната леќа, позната и како Белуга леќа, е една од најинтересните сорти на леќа. Името го добила поради малите, сјајни црни зрна кои по изглед потсетуваат на кавијарот белуга, најреткиот и најскапиот вид кавијар на светот (се добива од икрата на рибата белуга есетра). За разлика од црвената леќа, која при варење брзо се распаѓа, црната леќа ја задржува формата и има поцврста, пријатна текстура, поради што е одлична за салати, прилози, чорби и топли јадења.

Нејзината најголема предност е нутритивниот состав. Леќата генерално е добар извор на растителни протеини, диететски влакна, железо, фолати и цинк, а црната Белуга леќа содржи и магнезиум, цинк, железо и витамини од групата Б. Црната леќа е особено интересна и поради природниот пигмент антоцијанин, кој е одговорен за нејзината темна боја.

Токму влакната и протеините ја прават леќата намирница која заситува, а може да биде особено корисна во исхрана во која се намалува внесот на месо. Истражувањата за леќата и мешунките генерално укажуваат на поволни ефекти врз кардиометаболичкото здравје, вклучително и подобрување на одредени показатели на холестеролот и регулирањето на шеќерот во крвта. Сепак, важно е овие придобивки да се гледаат како дел од целокупната здрава исхрана, а не како лековито дејство на една намирница.

Добрата вест е што црната леќа не мора да се потопува преку ноќ, како гравот или наутот. Пред варење само треба да се прегледа за евентуални камчиња или нечистотии и добро да се исплакне. Потоа се става во вода и се вари на тивко. За Белуга леќата најчесто се потребни околу 20–30 минути, зависно од сортата и од тоа колку мека ја сакате. За салата е подобро да остане малку поцврста, додека за чорба може да се вари подолго.

За најдобар резултат, не треба да се вари агресивно на силен оган. Откако водата ќе зоврие, температурата се намалува и леќата се остава тивко да крчка додека зрната не омекнат. Некои производители препорачуваат околу 20 минути, додека други упатства за црната Белуга леќа наведуваат 25–30 минути, па најсигурен показател е самото зрно – треба да биде сварено, но да не се распаѓа.

Црната леќа е одлична и за оние кои сакаат храната да биде и здрава и визуелно привлечна. Сварените црни зрна прекрасно се комбинираат со печени зеленчуци, свежи салати, домати, морков, цвекло, магдонос, маслиново масло и лимон, а можат да се послужат и како прилог наместо ориз или компир. Малите црни зрна можеби изгледаат скромно, но во една порција носат комбинација од растителни протеини, влакна и низа важни микронутриенти – добра причина почесто да се најдат на нашата трпеза.

Не се сите модри патлиџани големи, издолжени и темновиолетови. Постојат и вакви мали убавици – бели, жолтеникави, виолетови, шарени – со различна големина, форма и вкус.

Овие мали патлиџани се особено убави за готвење цели. Младите плодови имаат нежна лушпа и ситни семки, па најчесто нема потреба да се лупат. Доволно е добро да се измијат и да се подготват со малку масло, лук и зачини.

Кај нас модриот патлиџан најчесто го поврзуваме со класичните виолетови плодови, но палетата на сорти е многу поширока. Белите и жолтеникавите патлиџани се само дел од богатството што може да се најде во домашните градини, особено кога се одгледуваат различни сорти и се чуваат семиња од година во година.

А кога се мали, не само што изгледаат убаво на трпезата, туку се и практични – можат да се испечат цели или да се подготват на рингла. Нивната големина ги прави одлични и за сервирање како прилог или како мало сезонско јадење.

Затоа, ако на пазар или во домашна градина наидете на вакви необични модри патлиџани, не ги прескокнувајте само затоа што не изгледаат како оние што најчесто ги купуваме.

Иако се мали и необични по боја, овие модри патлиџани имаат сличен нутритивен профил како и класичните виолетови сорти. Природно се нискокалорични, а содржат значително количество вода и диететски влакна, па можат да бидат добар избор за лесен и заситувачки сезонски оброк.

Во 100 грама свеж модар патлиџан има приближно 25 калории, околу 6 грама јаглехидрати, од кои околу 3 грама се влакна, а содржи и мали количества протеини и масти. Од витамините и минералите се издвојуваат калиумот, фолатите, витаминот К и витаминот Ц, иако модриот патлиџан не е особено богат извор на некој конкретен витамин или минерал.

Особено интересна е лушпата, која содржи растителни пигменти и полифеноли. Кај виолетовите сорти е присутен антоцијанинот насунин, растително соединение со антиоксидативни својства. Кај белите и жолтеникавите сорти количината и видот на пигментите се различни, па не треба автоматски да се претпоставува дека имаат ист антиоксидативен состав како темновиолетовите.

Модриот патлиџан е добар избор и затоа што лесно се вклопува во различни начини на исхрана. Печењето, динстањето или подготовката на скара овозможуваат да се употреби релативно малку масло, што е особено важно затоа што патлиџанот има сунѓереста структура и при пржење може да впие голема количина маснотија.

Затоа овие мали домашни плодови не се само интересни по изглед. Со малку масло, лук и зачини можат да станат едноставен, вкусен и хранлив сезонски прилог или лесно главно јадење. А најубавото е што малите млади патлиџани обично имаат нежна лушпа и ситни семки, па можат да се подготвуваат цели, без лупење.

А сега – еден едноставен рецепт со нив, токму за да дојде до израз нивниот вкус.

Состојки:

500 г мали бели модри патлиџанчиња

2 домати

2-3 лажици маслиново масло

2-3 чешниња лук

сол, црн пипер, зачини по вкус

Приготвување:

Само измијте ги малите доматчиња и исечете им ги дршките. Исечкајте ги црвените домати и ставете ги во садот за печење. Додадете лук, масло и зачини, а потоа наредете ги малите бели домати. Оние што се малку поголеми може да ги изечете на пола, а другите ставете ги цели, но засечете ги по малку.

Печете во загреана рерна на 200 степени, покриени со фолија околу 25 минути, а потоа извадете ја фолијата и печете уште 15 минути или додека малите модри доматчиња не омекнат.

Пред електричните репеленти и стапиците за муви, луѓето природна и безбедна одбрана од инсекти. На пример, половина лимон набоцкан со каранфилче изгледа декоративно, речиси празнично, но всушност извршува корисна функција.

Кората од цитрус ослободува лимонен, а каранфилчето содржи еугенол, две испарливи супстанции што мувите не ги поднесуваат поради нивното исклучително чувствително сетило за мирис, кое нормално го користат за навигација.

Заедно, тие создаваат ароматична „магла“ што ги преоптоварува и нарушува ситните мирисни сензорни влакна што инсектите ги користат за да најдат храна. За нас, мириса пријатно, чисто и празнично, но мувите го перцепираат како непријатно и интензивно. Значи, ова е прилично добар трик за држење на инсектите подалеку од кујната.

Рецепти за овошје украсено со каранфилче се појавуваат во европските ракописи уште во средниот век, кога луѓето ставале каранфилче во портокали или лимони за да ја намирисаат облеката и да се заштитат од болести. Во кујните таа праксата опстојувала долго откако ќе поминеле епидемиите, веројатно затоа што била евтина и ефикасна. Кога исечен лимон прободен со неколку каранфилчиња ќе се остави покрај чинија со овошје или на прозорец, тој останува ефикасен неколку дена пред да се исуши. Плус, можете да ја користите другата половина од лимонот за да го исчистите остатокот од вашата кујна.
Овој метод против муви е неверојатно лесен за правење. Исечете лимон на половина или на подебели парчиња, притиснете цели каранфилчиња на површината и оставете го некаде каде што е веројатно да се појават мушички или муви. Како што лимонот се суши, неговата површина ослободува лимоненски испарувања, а секое каранфилче ослободува еугенол. Мирисот може да биде силен на почетокот, но потоа се смирува во суптилна, смолеста и чиста арома во позадина.

Ќе знаете дека е време да го замените кога е целосно суво или почнува да изгледа сивкасто. Ако сте во особено топла и влажна средина, овошјето може да почне да мувлосува, па за жал, овој метод можеби не е погоден за вашата клима.

Рецептите во народната медицина долго време користеле слични мешавини од цитрус, оцет и билки како пелин, рузмарин и лаванда како средства против штетници.

Циметот посипан на работните површини сè уште се користи за одбивање на шеќерните мравки. Ловоровите листови во чиниите од брашно ги држат молците подалеку од оставата. Талогот од кафе ги одбива комарците кога ќе се втрие на масите на отворено. Постојат многу вообичаени кујнски предмети од минатото кои може да изгледаат застарени, но всушност се нетоксични, ефикасни и лесно достапни.

Пченкарното брашно е јаглехидрат, но не грижете се, тоа е „добар“ јаглехидрат. Ова брашно од цело зрно содржи сложени јаглехидрати, влакна и други хранливи материи кои спречуваат дијабетес, срцеви заболувања и некои видови рак. Само 100 грама пченкарно брашно содржи повеќе од 7 грама влакна и помалку од еден грам шеќер. Затоа, оваа храна е одличен избор ако сакате да ослабнете и да одржувате добро здравје.

Бидејќи не содржи глутен, пченкарното брашно е одлична храна за луѓе кои се нетолерантни на глутен. Затоа, ова брашно може да се користи наместо пченичното во подготовката на бројни печива.

Пченкарното брашно од цело зрно е одличен извор на многу минерали и витамини што им се потребни на нашите тела за правилно функционирање. Сто грама пченкарно брашно содржат 18 есенцијални аминокиселини, 127 милиграми магнезиум, 241 милиграм фосфор и 287 милиграми калиум. Покрај тоа, пченкарното брашно е богато со ниацин, холин, фолна киселина и витамини Б6, Б1, А, Е и К.

Пченкарното брашно има малку поголема содржина на масти, а содржи витамини А, Д и Е, па затоа има малку зголемена хранлива вредност и висока содржина на влакна, што е добро за дигестивниот тракт.

Благодарение на високата содржина на влакна, работите направени од пченкарно брашно или гриз ги стимулираат цревата, додека пченкарните трици едноставно ги „топат“ триглицеридите!

Ова, се разбира, не важи доколку претераме со висококалорични додатоци.

Приказните за лебот направен од цели зрна најчесто целосно неправедно ги заобиколуваат лебовите од пченкарно брашно.

Нутриционистите не потсетуваат дека деликатесите направени од пченка, односно, од брашно и гриз направени од тие жолти зрна, може да го подобрат нашето здравје на многу начини.

Иако е многу долго на трпезите во Јужна и Северна Америка, пченката пристигнала во Европа пред околу 500 години, а на Балканот дури во 17 век.

Деталните нутритивни анализи во текот на 20 век го потврдија присуството на бројни корисни материи во семето на ова едногодишно растение.

Растворливите влакна од зрната пченка се врзуваат за холестеролот и практично го „вадат“ од телото, тие се одличен извор на влакна, витамин Ц, а од мелените зрна се прават вкусен леб, разни видови проја, качамак, колачи, а од никулците од пченка, многу хранливо и лековито масло.

Покрај здравствените придобивки, печената или варена пченка на кочан е вистинско уживање, особено за најмладите.
Иако е многу поздраво да се подготвуваат и да се јадат јадења од пченка со помала содржина на маснотии, ретко кој може да одолее на оние со „богати“ додатоци.

Сепак, експертите ја советуваат „попосната“ варијанта, која поради големото количество влакна ќе го поттикне варењето и на тој начин ќе помогне во регулирањето на метаболизмот.

Нашата верзија содржи додатоци кои се исто така здрави и нискокалорични.

Значи, рецептот е едноставен:

3 јајца

2 чаши пченкарно брашно + пола чаша бело брашно (ако сте алергични на глутен, можете да направите и верзија без бело брашно)

1 прашок за пециво

200 г урда или немасно кравјо или козјо сирење (може и урда и сирење)

1 чаша јогурт

пола чаша кисела вода

1/4 чаша ладно цедено масло од сончоглед

300 г сечкана свежа блитва или спанаќ

Приготвување:

Сите состојки се мешаат, се додава свежиот исечкан зеленчук по ваш избор и се става во тава, се поросува со семки и се пече во рерна загреана на 200 степени 30-40 минути.

Лепчето или питата со паричка е еден од најпрепознатливите обичаи, но кај нас упорно секоја година се поставува прашањето дали тоа се прави на Бадник или на Василица, а луѓето се раководат според тоа каков е обичајот во регионот од кој доаѓаат. Па така, оние на кои им е поважна фолклорната наспротив православната традиција, ја прават обично погачата со паричка за Бадник, додека оние кои ја следат православната традиција, немаат дилеми – лепче или пита со паричка се прави за Стара Нова година или Василица, денот посветен на Свети Василиј Велики, кога воедно започнува и новата година според јулијанскиот календар.

Бадник, кој се одбележува на 6 јануари, има поинаков карактер. Тогаш се подготвува посно лепче, кое најчесто се дели без паричка.

Според теолошките толкувања, коренот на обичајот со лепчето и паричката се наоѓа токму во житието на Свети Василиј Велики. Во него се раскажува дека, кога бил архиепископ во Кесарија, тој собрал накит и златници од жителите на градот за да ги заштити од одмаздата на Јулијан Отстапникот, нечесен цар и гонител на Христијаните.

Откако опасноста поминала и Јулијан бил убиен, Василиј не знаел кое злато кому му припаѓа, па по божествено вдахновение наредил да се направат мали лепчиња во кои биле ставени златниците и накитот. На денот на Новата година, секој верник добил по едно лепче и во него го нашол токму она што било негово и што претходно го дал. Во спомен на овој настан, се верува дека на денот на Свети Василиј Велики се меси лепче со паричка.

Покрај верниците на Македонската православна црква – Охридска архиепископија, Василица ја празнуваат и Српската и Руската православна црква, Ерусалимската патријаршија и дел од Света Гора, што дополнително ја потврдува длабоката вкоренетост на овој обичај во православниот свет

Еве и рецепт за нашата пита со паричка.

Состојки:

750 г брашно

малку квасец (1/4 свеж или малку сув)

2 филџани зејтин

1 ипол лажиче сол

1 ипол шолја вода

Приготвување:

Од состојките се замесува тесто и се остава 10 минути да се одмори. Се дели на два дела, секое се расукува во кора и се премачкува со свинска маст, путер или маргарин. Секоја од корите се засекува такашто со нож во средината се исцртува круг, а потоа се засекува од кругот кон краевите на кората со нож на 9 парчиња кои се преклопуваат едно врз друго.

(Ова е поедноставната варијанта од онаа кога двете топчиња се делат на уште 9, па секое посебно се расукува, се премачкува со маст и се реди едно врз друго).

На нашиот поедноставен начин се подготвуваат двата дела од тестото и се ставаат во фрижидер. Најдобро е да отстојат преку ноќ, но доволни се и само 2 часа.

Потоа од двата дела се расукуваат кори, едната се става во подмачкана тепсија, се става филот, па одозгора се става втората кора и се пече.

Филот направете го по ваша желба. На пример, едната со мелено месо и кромид, а втората со урда и јајца. Паричката завиткајте ја во мало парче фолија и ставете ја некаде во питата. Тој што ќе ја најде, може да се радува, иако паричката со сигирност не е носител на среќа, туку само симбол кој ќе не потсетува на чудото поврзано со Свети Василиј Велики. 

Ако секогаш сте мислеле дека правењето лиснато тесто е премногу комплицирано за вас, испробајте го овој рецепт за вашите први лиснати печива кој го имаат вкусот на оние питички со јаболка од Мекдоналдс кои на многумина им беа омилени и нема промашување.

Еве што ви треба:

Состојки за тестото:

170 г брашно

1 лажичка шеќер

1/2 лажичка сол

170 г путер

6 – 8 лажици ладна вода

Состојки за филот:

4 јаболки

пола лимон

1 лажица цимет (или по вкус)

1 лажица шеќер

1 лажичка густин

малку вода

1 јајце за премачкување

Приготвување

Се меша брашното со шеќерот и солта и потоа се додава путерот кој треба да биде ладен (може да го оставите на 5 минути во замрзнувач пред да почнете) и исечкан на коцки (околу 1,5 – 2 цм).

Нежно со раце се меша путерот со брашното колку да се залепи брашно на коцките. Потоа лажичка по лажичка се додава водата (во садот од кој што земате вода ставете 1-2 коцки мраз затоа што доколку е водата топла или на собна температура, ќе го омекне путерот и нема да го добиете саканиот резултат).

После секоја лажичка вода се меша со раце и минимално се гмечи путерот.

Смесата не треба да биде многу влажна затоа што потоцна путерот ќе го соедини тестото.

Откако ќе се измеша водата, смесата се става на работна маса и нежно со прсти се формира правоаголник со дебелина од околу 2,5 цм.

Потоа тестото се витка на три дела (како писмо) и се остава 2 часа во фрижидер.

Се лупат јаболката и се сецкаат на коцкички, се цеди лимонот врз нив и се додаваат циметот и шеќерот. Се става смесата на оган и се вари додека не омекнат јаболката (треба да бидат меки ,но не да се распаѓаат).

Во меѓувреме се меша густинот со 2 лажици вода.

Откако ќе омекнат јаболката се додава густинот и се меша кратко додека не се згусне смесата. Потоа се остава да се олади целосно.

После два часа се вади тестото од фрижидер, се наросува работната маса со брашно и се сука повторно во правоаголник, но овој пат потенко, околу 1 цм.

Се витка на три дела, исто како и претходно.

Потоа тестото се врти за пократката страна да дојде накај нас и пак се сука во правоаголник и се витка на три дела. Оваа постапка се повторува вкупно 6 пати.

Секој пат тестото ќе станува се похомогено и похомогено.

Откако ќе го направиме шестото виткање го оставаме тестото во фрижидер најмалку 15 минути до 24 часа. Најдобро е да го оставите до наредниот ден.

Рерната да загрева на 200 степени. Откако ќе го извадите тестото од фрижидер го оставате 5 минути да се стабилизира и малку да омекне.

Потоа го сукаме во правоаголна форма со дебелина од 2 – 3мм. Го сечеме тестото на 8 еднакви парчиња и на едната половина од парчето ставаме од смесата со јаболка.

Потоа го преклопуваме со другата половина и нежно со вилушка ги притискаме ивиците за да се залепат горното и долното тесто. Се премачкуваат со јајце и се печат околу 20 – 30 минути.

Ако го почувствувате мирисот на печена свежа риба и на печени пиперки, веројатно се подготвува најздравата и највкусната комбинација која слободно може да ја консумирате секогаш кога имате можност.

Уште ако ви се на располагање свежи морски риби од типот на орада, па уште и ако ги испечете на скара, премачкани со ладно цедено маслиново масло со 5 ѕвездички и свеж рузмарин, тогаш навистина ве очекува кралски оброк.

 
А како прилог, печени пиперки и печени модри домати со многу лук, маслиново масло и оцет, па мали слатки домати со кромид, модри патлиџани и домашно вино….

Најдобрата здрава храна на светот, нели?

Денес, нутриционистите препорачуваат медитеранска исхрана, која вклучува житарки, овошје и зеленчук, мрсна риба и млечни производи со ниска масленост. Исхрана базирана на влакна, антиоксиданти, витамини, минерали, квалитетни протеини, сложени јаглехидрати и незаситени масти се препорачува од многу експерти, а токму во оваа исхрана почесно место има консумирањето риба.

Експертите препорачуваат дека за да се одржи здравјето, треба да се јаде риба најмалку двапати неделно. Луѓето кои редовно јадат риба го намалуваат ризикот од мозочен удар, депресија и когнитивен пад. Омега 3 масните киселини играат значајна улога во развојот на церебралниот кортекс, подобрувајќи ја меморијата.

Орадата е типична медитеранска риба. Таа се одгледува и на специјализирани фарми веќе неколку години, па има попристапна цена. Орадата се карактеризира со бело и цврсто месо.

Орадата е нискокалорична, не содржи јаглехидрати и има мала содржина на масти.

Секако, во недостаток на свежа, може да се купи и замрзната риба. Кога станува збор за подготовка на орада, нема ограничувања. Највкусна е секако, премачкана со маслиново масло и со медитерански зачини.

За нас, на кои пиперките ни се дел од традиционалната кујна, нема подобра комбинација од таа во која, ако тие не се во главна, тогаш се барем во споредна улога. Пиперките се богати со хранливи материи – витамини и минерали, а околу 100 грама печени пиперки содржат само 25 калории по порција, не содржат нездрави масти или холестерол и имаат по 1 грам диететски влакна и протеини.

Секако, модриот патлиџан е само прилог плус. Со богатиот микронутритивен состав, модриот патлиџан е извор и на моќни антиоксидативни состојки. Уште и искомбиниран со многу лук и ќе го заокружите оброкот после кој нема да чувствувате грижа на совест, дури и ако се прејадете.

За да ги направите овие кифли не ви треба многу време, ниту некои специјални состојки. Доволни се само брашно, млеко, зејтин и квасец.

Големината можете да ја прилагодите по своја желба, наместо како нашите кои се преголеми за еден човек, а премали за двајца.

Состојки:

1 кг брашно

500-600 мл млако млеко

100 мл зејтин

1 лажичка шеќер

1 лажичка сол

1 квасец

сусам

Приготвување:

Замесете тесто од сите состојки и ако е тестото тврдо, додадете уште малку млеко. Покријте го оставете го да стаса околу 20 минути.

Од тестото се одделуваат топчиња од кои се развива мала кора која се ролува во кифличка. Кифлите се редат на подмачкан плех и покриени се оставаат на топло околу 20 минути.

Стасаните кифли се печат на 200°С околу 20-25 минути во зависност од рерната и од големината на кифлите.

Кога ќе ја најдете старата тетратка со рецепти од мајка ви, дури и без детални упатства за постапките, потрудете се да направите нешто од неа.

Еден од вкусовите кој сигурно многумина од вас ќе ги потсети на детството е сигурно и оној на старите добри сусамки.

Еве го рецептот:

Состојки:

200 г путер

9 рамни лажици шеќер

2 жолчки

200 г путер

1 шолјичка млеко

1/2 прашок за пециво

500 г брашно

За премачкување:

2 белки

100 грама сусам

Приготвување:

Изматете го путерот омекнат на собна температура заедно со шеќерот.

Потоа додадете ги жолчките, млекото и брашното измешано со прашок за пециво.

Замесете тесто и земајте од него со мала лажичка па направете топчиња. Засукајте ги меѓу дланките и свиткајте ги како потковици.

Ставајте ги прво во изматените белки, а потоа валкајте ги во сусам.

Наредете ги сусамките во тепсија и печете ги во загреана рерна на 200 степени околу 20 минути.

Ова е една од оние торти кои изгледаат фантастично, па си мислите дека е прекомплицирана за правење, а всушност е најлесната и највкусната торта што некогаш ќе ја направите!

Одлична е дури и ако сакате да ја правите заедно со децата, но и ако сакате да изненадите некој од семејството за роденден. Во тој случај, и ако сте креативни како младата уметница Јана Русевска, тортата ќе изгледа едноставно кралски!

Таа ни го испрати рецептот од оваа вкусна торта која ја направила за роденденот на својот татко.

Предупредува дека украсувањето е по сопствен избор, а доколку си ја правите без повод, не мора ни да го правите.

Во случајов, вели, „е малку поблага отколку што обично јадеме ние дома, ама па, еднаш е роденден, нели?“

Еве го и рецептот:

Состојки:

1 шолја шеќер (можете слободно да ставите и пола, особено ако ја украсувате)

½ шолја несолен путер

2 големи јајца

2 лажички екстракт од ванила

1 ½ шолји брашно

1 ¾ лажички прашок за пециво

½ шолја млеко

Праски или некое друго овошје по желба

Приготвување:

Подгответе ги сите состојки. Загрејте ја рерната на 175 степени. Исечете хартија за печење во форма на тркалезна тава за торта (22 цм).

Изматете ги шеќерот и путерот заедно во сад за мешање со електричен миксер додека не добиете воздушеста смеса со посветла боја. Додадете јајца, едно по едно, матејќи кратко по секое додавање. Измешајте ја ванилата.

Во посебен сад измешајте го брашното и прашокот за пециво. Додавајте ја смесата од брашно во влажните состојки во серии, наизменично со млекото, матејќи ја смесата кратко по секое додавање.

Наредете ги праските исечени на поголеми парчиња во тавата со хартија за печење, истурете ја смесата одозгора и печете во загреаната рерна додека чепкалката за заби забодена во средината не излезе чиста, околу 30 до 40 минути.

Извадете ја од рерна и целосно изладете ја. Превртете ја во чинија така за праските да дојдат одозгора, по желба, прелијте ја со глазура и уживајте!

Ако сакате од преливот како тој на фотографиите, станува збор за путер крем?

Што е путер крем?

Путер кремот е слатка и мека глазура направена со матење путер и шеќер. Други вообичаени состојки вклучуваат млеко (за да се создаде совршена текстура) и ванила (за едноставен, пријатен вкус).

Состојки:
½ шолја несолен путер, на собна температура

2 шолји шеќер во прав, просеан

1 ½ лажички чист екстракт од ванила

2 лажици млеко

Приготвување:

Матете го путерот во сад со пошироките маталки додека не стане мазен и мек.
Постепено додавајте го шеќерот и матете додека целосно не се соединат.

Додадете го екстрактот од ванила и млекото и матете уште 3 до 4 минути.

Ставете го во шприц за украсување и украсете по ваша желба.