Микропластиката стана една од најчесто споменуваните теми во контекст на здравјето и животната средина во изминатата деценија. Според една добро позната проценка, можеме да внесеме до 52.000 микропластични честички годишно, иако подоцна оваа бројка е доведена во прашање. Сепак, јасно е дека микропластиката влегува во човечкото тело во значителни количини. Ја внесуваме преку храна, пијалаци, па дури и преку воздух за дишење, поради што стана сеприсутна во нашиот секојдневен живот, пишува Би-Би-Си.

Повеќе за ова прочитајте и ТУКА.

Научниците веќе ги пронашле во разни телесни течности како што се плунка, крв, искашлок и мајчино млеко, како и во органи, вклучувајќи го црниот дроб, бубрезите, слезината, мозокот, па дури и коските. Со оглед на зголемените докази за нивното присуство во телото, се поставува клучно прашање – какво влијание всушност има оваа пластика врз нашето здравје?

Што е микропластика?

Микропластиката се многу мали пластични честички, обично со големина помала од 5 милиметри, а често и микроскопска по големина. Тие се формираат со распаѓање на поголеми пластични предмети како што се шишиња, кеси и амбалажа, но исто така и како намерно произведени мали честички што се користат во козметиката, индустријата или текстилот. Постојат два главни вида: примарна микропластика, која веќе се произведува во мала форма (на пр. микрозрнца во ексфолијациските производи) и секундарна микропластика, која се формира со распаѓање на поголеми парчиња пластика под влијание на сонце, вода и механичко абење.

Поради нивната големина и отпорност, микропластиката не се распаѓа лесно во природата, туку се акумулира во животната средина и влегува во синџирот на исхрана.

Како микропластиката влегува во човечкото тело?

Најчестиот пат по кој микропластиката влегува во телото, е преку храна и пијалаци. Кога консумираме храна што била изложена на пластична контаминација, ги внесуваме и овие мали честички. Покрај тоа, микропластиката може да влезе во телото и преку вдишување, особено во затворени простори каде што се акумулираат влакна од синтетичка облека, а во помала мера и преку кожата.

Интересно е што секојдневните активности, како што се отворање пластично шише или користење пластични садови, исто така можат да придонесат за внесување на микропластика. На пример, триењето или топлината можат да предизвикаат олабавување на ситни честички, кои потоа завршуваат во храната или во водата.

Која храна и пијалаци содржат микропластика?

Денес, микропластиката се наоѓа во голем број намирници. Морските плодови како што се рибата, школките и раковите особено се издвојуваат, бидејќи доаѓаат од средина која е веќе значително загадена со пластика. Кога консумираме цели организми, како што се школките, внесувањето на микропластика се зголемува.

Дополнително, микропластиката е откриена во водата за пиење, вклучувајќи ја и флашираната и водата од чешма. Истражувањата покажаа дека флашираната вода често содржи повеќе микропластика поради пакувањето. Таа е пронајдена и во сол, мед, пиво, па дури и во овошје и зеленчук, бидејќи растенијата можат да апсорбираат ситни честички од почвата.

Особен извор на микропластика се производите спакувани во пластика, како и храната загреана во пластични садови. Синтетичките материјали, исто така, придонесуваат за проблемот бидејќи кога се перат, ослободуваат микроскопски влакна кои завршуваат во водата, а подоцна и во синџирот на исхрана.

Што се случува со микропластиката во телото?

Откако ќе навлезе во телото, дел од микропластиката се излачува, но дел може да остане во телото. Научниците веќе го докажаа присуството на микропластика во крвта, белите дробови и дигестивниот систем. Постои загриженост дека многу мали честички, таканаречени нанопластики, би можеле да навлезат во клеточните мембрани и да се шират низ целото тело.

Истражувањата покажуваат дека микропластиката кај животните, како што се рибите и птиците, ја зголемува подложноста на инфекции. Студиите за животни и клетки ја поврзаа со воспаление, ослабен имунолошки систем, оштетување на ткивата, метаболички нарушувања и промени во развојот на органите. Голема анализа на научни трудови од Универзитетот во Калифорнија во Сан Франциско заклучи дека микропластиката веројатно му штети на дигестивниот, респираторниот и репродуктивниот систем и би можела да биде поврзана со рак на белите дробови и дебелото црево, пренесува Стенфорд.

Едно од првите истражувања врз луѓе, објавено во 2024 година во The New England Journal of Medicine, ги следело пациентите по операција за отстранување на наслаги од артериите. Оние кај кои била пронајдена микропластика имале поголем ризик од срцев и мозочен удар и смрт во споредба со оние без неа.

Понатамошните истражувања покажуваат дека микропластиката може да навлезе во клетките и да влијае на гените, што укажува на можна улога во развојот на заболувања на крвните садови. Иако податоците се сè уште ограничени, научниците размислуваат дали микропластиката може да биде поврзана со зголемување на хроничните болести како што се дебелината, кардиоваскуларните заболувања и ракот.

Децата може да бидат особено ранливи бидејќи нивните органи сè уште се развиваат. Една студија открила микропластика во ткивото на крајниците кај голем број деца, не само на површината, туку и подлабоко во ткивото. Во некои случаи биле откриени дури и тефлонски честички видливи под микроскоп.

Научниците сега развиваат методи за прецизно мерење и лоцирање на микропластиката во телото за подобро да го разберат нивното влијание врз здравјето, но јасно е дека се потребни повеќе истражувања.

Можни последици по здравјето

Иако истражувањата во оваа област сè уште се развиваат, научниците предупредуваат на потенцијални ризици. Долгорочната изложеност на микропластика може да биде поврзана со проблеми со имунолошкиот систем, хормонални нарушувања и хронично воспаление. Исто така, постојат сомнежи за влијанието врз плодноста и развојот на одредени болести, но потребни се повеќе истражувања за конечни заклучоци.

Важно е да се нагласи дека во моментов не постои јасен консензус за точното ниво на опасност по здравјето на луѓето, но трендовите укажуваат на потребата од претпазливост и намалување на изложеноста, објавува Science Direct.

Со други зборови, во моментов не постои лесен начин поединецот да провери колку микропластика има во своето тело. Сепак, со оглед на растечкиот интерес и загриженост, можно е во иднина да се развијат дијагностички методи и да бидат достапни за јавноста.

Може ли да се намали внесот на микропластика?

Иако е невозможно целосно да се избегне микропластиката во денешниот свет, постојат начини за намалување на изложеноста. Користењето стаклени или метални садови наместо пластика, избегнувањето на загревање храна во пластика и намалувањето на потрошувачката на флаширана вода можат да бидат корисни чекори. Исто така, изборот на природни материјали за облека и внимателното избирање козметика може да го намалат внесот на микропластика од други извори.

Лицата над десет години треба да јадат најмалку 400 грама овошје и зеленчук секој ден, вели Светската здравствена организација. Овошјето најчесто се консумира свежо, измешано во смутија или направено во сок, а како овие методи на консумирање се разликуваат во нивните здравствени ефекти, анализира американска студија објавена во Frontiers in Nutrition.

Во студијата анкетирале повеќе од 400 луѓе и ги поделиле во четири групи: консументи на цело овошје, консументи на смути, консументи на сокови и оние кои јадат малку овошје. Групата со мала потрошувачка на овошје имала најлоши вкупни здравствени исходи, а групата со сокови имала втор најлош резултат – оние со малку овошје имале највисока преваленца на хипертензија и кардиоваскуларни заболувања, а оние со овошни сокови – највисока преваленца на висок холестерол и дијабетес. Овие две групи, просечно имале и повисок индекс на телесна маса од консументите на овошје и смутија.

Хранливи материи

Оние кои јаделе малку овошје и оние кои претпочитале сокови имале повеќе проблеми со менталното здравје во изминатата година отколку групите кои јаделе свежо овошје и пиеле смутија. Групата со сокови имала најмалку енергија и најлош сон.

Некои од хранливите материи, влакната и антиоксидантите во овошјето се губат кога се преработуваат во сок. Мешањето овошје во смутија ги зачувува влакната и потенцијално ја зголемува биорасположивоста на хранливи материи како што се витамин Ц и фолна киселина. Иако некои начини на консумирање овошје може да изгледаат поздраво, експертите се согласуваат дека умереноста е секогаш клучна. На пример, внесот на сокови од овошје и зеленчук треба да се ограничи на вкупно 150 мл дневно.

Се вели дека здравјето доаѓа од желудникот, па затоа секојдневното консумирање мед е најдобар начин да ги искористите неговите благодети. Особено ако имате проблеми со варењето, а особено запек.

Водата со мед го олеснува преминувањето на храната од тенкото во дебелото црево, ги неутрализира гасовите и го смирува желудникот. Истражувањата покажаа дека помага и во лекувањето на чир на желудникот или бактериски гастроентеритис.

Покрај тоа, водата со мед помага во исфрлање на токсините, а со додавање на сок од лимон станува сојузник во слабеењето. Има и антибактериско дејство. Медот е полн со ензими, витамини и минерали кои се борат против штетните бактерии.

Како природен антиоксидант ја чисти кожата и го регулира нивото на шеќер во крвта.

За да го подобрите варењето, пијте го овој едноставен напиток секое утро на празен стомак.

Состојки:

2 дцл млака вода
1 лажица мед

Приготвување:

Добро измешајте ги водата и медот.

Пијте кога медот ќе се стопи.

Забелешка:

Водата мора да биде млака, а не топла, бидејќи високата температура ги уништува хранливите и корисни материи во медот.

Можеби ќе ве изненади затоа што блитвата, освен што ја рангираат помеѓу најздравите зеленчуци на светот, исто така се смета и за една од најхранливите, па иако една порција има само 35 калории, заради изобилството на растителни влакна, долго време ве одржува сити.

Постојат безброј причини да јадете блитва почесто, а ние ќе се обидеме да ги сумираме  најважните. Богата е со витамини Ц, Б1, Б2 и каротин (провитамин А), витамин Е, и има значителни количини на витамин К, кој игра важна улога во згрутчувањето на крвта и го одржува здравјето и цврстината на коските.

Покрај тоа, таа е богата со магнезиум, железо, калиум, калциум и важни минерални соли. Содржи голем број на антиоксиданти за кои се верува дека ги намалуваат шансите за развој на хронични заболувања, но и на некои видови на карцином.

Има антиинфламаторно дејство, помага за зачувување на добрата крвна слика и здравјето на срцето и им помага на дијабетичарите.

На своето здравје ќе му направите уште поголема услуга ако ја јадете сирова, во салата или во смути. Салатата добро зачинете ја, додадете ѝ рукола или бејби спанаќ, а ако ја ставете во смути, ставете и состојки со силен вкус, како што се вишните и не се плашете дека ќе ви биде невкусно.

Ако сепак сакате прво да ја сварите, не претерувајте затоа што со долгото варење ќе си изгубат вредните состојки. Ако ги варите заедно петелките и листовите, тогаш ставајте ги прво петелките затоа што им треба подолго време за да се сварат, а листовите ставете ги потоа, за да не се случи да ви се преварат.

Често се користи во исхраната во текот на разни диети и е познат и како замена за месо во исхраната на вегетаријанците.

Тофу е производ кој настанува од зрна на сирова соја.

Со варење на зрната соја и мешање со вода настанува млеко од соја. Откако мелената соја ќе се свари, се цеди, а тој продукт од цедењето е токму млекото од соја. Во него се додава адитив (магнезиум-хлорид) и тогаш се одвива постапката на згрутчување на протеините од соја. Така настанува тофу.

Тофу се произведува повеќе од 2 000 години. Настанал во Азија, од каде се шири и на другите континенти. Се смета дека будистичките монаси биле првите што консумирале тофу како дел од нивната строга, вегетаријанска исхрана.

Постојат неколку видови тофу сирење од кои се издвојуваат свилено, чадено, пржено и ферментирано тофу. Свиленото тофу е многу кремасто, па затоа е одлично за правење вкусни десерти од чоколаден пудинг до пита со тиква или чизкејк. Исто така, добро служи и како додаток во смуди, заради густината и протеинската содржина.

Тофу е „камелеонска“ храна

Тофу е природно многу благ. Карактеристика која го прави камелеонска храна. Неговата употреба е сестрана затоа што се вклопува во сите вкусови, а ваш избор е како ќе го употребувате. Бидете креативни и искористете ги сите придобивки од тофу сирењето.

Помалку маснотии и холестерол

Во споредба со другите извори на протеини, тофу е незаменлив во исхраната. На пр. порција свинско месо содржи околу 24 гр маснотии, а во една порција тофу сирење добивате само 6 гр маснотии и 0г холестерол. Сирењето тофу има многу мала количина на заситени маснотии и не содржи холестерол.

Протеини

Најбогатите извори на протеини се намирниците од животинско потекло и млечните производи. Тоа се црвеното месо, месото од живина, јајца, морски плодови, млеко, сирење, јогурт… Тофуто е богат со лесно сварливи протеини и е погоден за сите на кои им е во исхраната потребна добра количина на протеини во нивната исхрана. Се препорачува за оние кои се на макробиотика, за вегетаријанци, спортисти, како и за секој кој се придржува до здрава исхрана или се на режим на редуцирана исхрана.

Аминокиселини

Тофу ги содржи сите есенцијални аминокиселини и тоа го прави единствен. Постојат 20 вообичаени аминокиселини, од кои 8-10 се есенцијални. Тоа значи дека организмот мора да ги внесува за да функционира. Сојата ги содржи сите есенцијални аминокиселини, такашто тофу е единствениот комплетен извор на протеини од растително потекло.

Здравје

Со додавање умерени количини тофу сирење во исхраната, се намалува ризикот од развој на рак, се намалува веројатноста за појава на кардиоваскуларни заболувања, се намалува холестеролот и се спречува атеросклерозата.

Јајцата се една од најпопуларните намирници во светот, едноставни, евтини, разновидни и богати со хранливи материи. Варени, пржени, печени или измешани во колачи и тестенини, јајцата се составен дел од речиси секоја кујна.

Спортистите често ги нарекуваат суперхрана поради нивната висока содржина на протеини, додека некои лекари предупредуваат дека прекумерната консумација може да го зголеми холестеролот и да го оптовари срцето. Затоа еден млад научник решил да направи експеримент кој го привлече вниманието на целиот интернет.

Ник Норвиц, докторант на Харвард и застапник на кетогената исхрана, решил да провери што се случува со телото кога се јаде екстремна количина јајца во екстремно краток временски период. За само еден месец, тој консумирал дури 720 јајца, во просек 24 дневно.

Ги јадел во секоја можна форма: кајгана, пржени јајца, полнети јајца, тврдо варени, омлети. Сето ова го вклучил во својата вообичаена кетогена исхрана, која била богата со месо, риба, маслиново масло, јаткасти плодови, темно чоколадо, сирење и јогурт.

Исто така, продолжил со својата рутина на вежбање, а по еден месец од овој режим, Норвиц направил крвен тест за да ги провери нивоата на холестерол и маркерите за здравјето на срцето. Резултатите го изненадиле: неговиот LDL холестерол, односно, „лошиот“ холестерол, се намалил за дури 18 проценти.

– Претпоставував дека мојот холестерол нема да се покачи, но не очекував да се намали. Иако го зголемив внесот на холестерол петкратно, мојот LDL всушност се намали – рекол тој.

Во вториот дел од експериментот, тој решил дополнително да ги комплицира работите. Во последните две недели, вовел и 60 грама јаглехидрати дневно во својата исхрана, главно преку овошје како банани, боровинки и цреши. Резултатот бил уште подраматичен, неговиот LDL се намалил за дополнителни 20 проценти. Тој објасни дека кај луѓето на диети со многу малку јаглехидрати, LDL понекогаш се зголемува додека телото се префрла на согорување на масти како примарен извор на енергија.

Кога јаглехидратите повторно се воведуваат, метаболизмот се прилагодува и LDL се намалува.

Норвиц нагласува дека неговиот експеримент не е обид да докаже дека јајцата се совршена храна или дека кетогената диета е најдобриот избор за сите. Неговата цел, вели тој, била да покаже колку е сложен човечкиот метаболизам и како различни фактори, од исхраната до генетиката, можат да влијаат на нивото на холестерол.

– Не постои диета што им одговара на сите. Некои луѓе сакаат да го подобрат здравјето на срцето, други сакаат да живеат подолго, а трети сакаат повеќе енергија. Исхраната мора да биде прилагодена на поединецот, а не обратно – вели тој.

Неговиот експеримент повторно ја отвори дебатата за тоа дали јајцата се навистина опасни за здравјето. Иако резултатите покажуваат дека дури и екстремните количини јајца не мора нужно да ги влошат здравствените параметри, експертите предупредуваат дека ваквите експерименти не треба да се земаат како универзална препорака. Норвиц е здрав, млад и под медицински надзор, што не е случај со секого.

Лекарите продолжуваат да советуваат претпазливост за луѓето кои веќе имаат висок холестерол, срцеви заболувања или други фактори на ризик. За нив, ненадејните и драстични промени во исхраната би можеле да бидат опасни.

Норвиц, сепак, најавува дека ова е само почеток. Тој планира да продолжи со експерименти за да ја доближи науката за метаболизмот до јавноста и да ги отфрли митовите што се повторуваат со години без доволно докази.

Домашните колбаси, скараџиските колбаси, куленот, чајната, па и индустриски произведените кренвишли се дел од секојдневниот живот во многу домаќинства со децении. Ги јадеме на семејни ручеци, во брзи сендвичи, на скари и собири, честопати водени од едноставен критериум: вкусно е, практично и брзо се подготвува.

Сепак, во последниве години, сè повеќе се поставува прашањето колку таквата храна всушност влијае на здравјето.

Науката сè повеќе предупредува дека преработеното месо не е безопасно. Една од најцитираните студии во последните години доаѓа од Универзитетот во Мичиген, каде што истражувачите се обидоа да го квантифицираат влијанието на одредени видови храна врз животниот век на човекот.

Го скратуваат животот за 27 секунди

Според нивните пресметки, секој грам колбас го скратува животот за околу 27 секунди. Иако ова е модел што ги поедноставува сложените процеси во телото, пораката е јасна: преработеното месо носи одреден ризик.

Посебно се издвојуваат виршлите, еден од најшироко консумираните месни производи во светот. Тие се привлечни поради нивната едноставна подготовка и вкус што многумина го поврзуваат со детството, но нутриционистите предупредуваат дека зад оваа едноставност лежи прилично сложен состав. Тие често содржат адитиви, засилувачи на вкус, стабилизатори, бои и месни нуспроизводи што не се користат во класичната домашна подготовка.

Во една телевизиска емисија за исхрана, гастроентерологот д-р Воислав Перишиќ се обиде да ја разјасни разликата помеѓу домашните и индустриските производи.
Кога го прашале дали домашните колбаси се подобар избор, тој одговорил без двоумење. Докторот раскажал како еднаш прашал месар од што ги прави своите колбаси, а месарот му рекол: „Мелено свинско месо, малку маст, млеко во прав, сол и ништо повеќе. Го варам малку, го чадам малку и тоа е тоа“. Таквиот колбас, вели д-р Перишиќ, има мирис, вкус и состав што може да се разбере и да се изговори.

Индустриските колбаси, тврди тој, се на спротивниот крај од спектарот.

– Разликата е огромна. Занаетчиските мирисаат, а овие другите, како што би рекла мојата покојна баба Даринка, смрдат – рече тој. Предупреди дека индустриските производи честопати се потпираат на адитиви за да добијат боја, текстура и вкус какви што очекуваат купувачите. Во овој контекст, тој ги спомена и виршлите, тврдејќи дека им се додаваат разни супстанции, па дури и состојки што се користат во козметиката.

Пигменти слични на кармини

Водителката беше особено изненадена од неговото тврдење дека во некои случаи, пигменти слични на оние во кармините се користат за да се постигне воедначена боја.

Сепак, д-р Перишиќ нагласува дека проблемот не е во повремената консумација, туку во зачестеноста и количината. Домашните колбаси, подготвени од познати состојки, можат да се сварат од телото без поголеми тешкотии, додека индустриските, вели тој, го оптоваруваат црниот дроб и дигестивниот систем. Клучот, како и кај повеќето навики во исхраната, е умереноста и квалитетот.

Научната литература ги поддржува некои од неговите тврдења.

Светската здравствена организација го класифицираше преработеното месо како канцерогена група 1 во 2015 година, што значи дека постојат убедливи докази дека го зголемува ризикот од одредени видови рак, особено рак на дебелото црево. Ова не значи дека секоја виршла ќе ја предизвика болеста, туку дека долготрајната и честа консумација го зголемува ризикот, особено кога се комбинира со други нездрави навики.

На крајот на краиштата, дебатата за колбасите и виршлите не е за тоа дали целосно да се елиминираат од исхраната, туку за тоа колку често ги јадеме и каков квалитет избираме. Домашните, едноставни и без адитиви можат да бидат повремена закуска. Индустриските, особено најевтините, подобро е да се остават за ретки прилики. Како што вели д-р Перишиќ, „кога јадете домашно, сè се вари како што треба и тоа е важната разлика“.

Честопати воопшто не ја перцепираме како корисно растение, туку како обичен плевел што брзо се шири низ градината или дворот. Најчесто расте по рабовите на цветните леи, меѓу тротоарите, покрај ѕидовите, во запуштени делови од градината или на места каде што почвата е сува и изложена на сонце. Токму поради неговата отпорност и способност да напредува во скромни услови, многу луѓе се обидуваат да ја отстранат, не знаејќи дека станува збор за многу вредно јадливо растение.

Почнува да никнува кон крајот на пролетта, кога почвата добро се затоплува, обично во мај, и може да расте во текот на целото лето и до почетокот на есента. Највкусно е кога е младо и сочно, пред да почне да цвета и тогаш е идеално за берење и подготовка во разни јадења.

Секако, зборуваме за тушт (Portulaca oleracea), јадливо диво растение кое има богата хранлива и здравствена вредност. Расте речиси насекаде, особено во потоплите региони, а всушност се користи во храната и народната медицина со векови.

Научните истражувања и нутритивните извори од различни европски земји ги потврдуваат неговите придобивки. Германските извори често го нарекуваат еден вид „градинарска суперхрана“, додека италијанските извори ја нагласуваат неговата долга традиција во медитеранската исхрана. Шпанските експерти ја нагласуваат нејзината отпорност на суша, поради што се смета за важно растение за одржлива исхрана во иднината.

Повеќекратни здравствени придобивки

Ова растение е особено интересно за нутриционистите бидејќи е еден од ретките растителни извори на омега-3 масни киселини, карактеристика што почесто се поврзува со рибата. Покрај тоа, содржи витамини А, Ц и Е, како и минерали како калиум, магнезиум, калциум и железо. Исто така е богато со антиоксиданти, поради што може да помогне во заштитата на телото од оксидативен стрес. Исто така, има многу малку калории, што го прави погоден за лесна и здрава исхрана.

Туштот има силни антиинфламаторни својства и може да помогне во намалувањето на воспалителните процеси во телото. Поради неговите омега-3 масни киселини, е корисен за здравјето на срцето и крвните садови. Исто така, постојат истражувања кои сугерираат дека може да помогне во регулирањето на шеќерот во крвта. Во традиционалната медицина, се користи и за дигестивни проблеми, како што се дијареја или воспаление на цревата, а поради неговата содржина на витамини, може да придонесе за здравјето на кожата и имунитетот.

Внимание ако имате камења во бубрезите

Може да се користи во исхраната на различни начини. Најчесто се јаде свежо во салати, каде што има малку кисел и освежителен вкус. Може да се готви како спанаќ или блитва, да се додава во супи и чорби, па дури и да се ферментира или да се кисели. Исто така, сè повеќе се користи во посовремени јадења како што се смути или песто.

Важно е да се напомене дека содржи оксалати, па затоа луѓето кои имаат проблеми со камења во бубрезите треба да бидат внимателни со неговата консумација. Исто така е важно да се собира на чисти места, подалеку од загадување и пестициди.
Лесно е достапен, лесен за подготовка и многу хранлив. Еве два рецепти за тоа како можете да го вклучите туштот во вашата исхрана:

Состојки:

свеж тушт,
домати,
црвен кромид,
малку сол,
маслиново масло,
оцет или сок од лимон
Подготовка:

Добро измијте го туштот и исечете го на помали парчиња. Додадете сечкани домати и тенко исечен црвен кромид. За уште похранлив оброк, додадете малку маслинки и сирење. Зачинете со маслиново масло, малку оцет или сок од лимон. Лесно промешајте и послужете како освежителна салата.

Италијанско песто од тушт

Состојки:

тушт,
лук,
маслиново масло,
пињоли или ореви,
малку сол,
пармезан
Подготовка:

Ставете ги туштот, лукот и оревите во блендер и кратко блендирајте. Додадете маслиново масло и рендан пармезан и блендирајте додека не добиете мазна смеса. Додадете сол по вкус. Можете да го користите ова песто со тестенини, на леб или како додаток во разни јадења.

Многу гости во хотелите со задоволство посегнуваат по топла кајгана на шведските маси, сметајќи ги за безбеден и вкусен избор за почеток на денот. Но, вирално видео кое предизвика лавина реакции на социјалните мрежи во последните денови откри процес на подготовка кој многумина изненади, а многумина и ги згрози.

Тик-токерката Лиз, која објавува на платформата под корисничкото име @elizabeth.emmert, покажа како се подготвува кајгана за шведска маса во бројни хотели. Нејзиното видео брзо стана вирално, а многумина признаа дека после ова следниот пат двапати би размислиле пред да стават порција од својот омилен појадок на чинијата.

Кајгана од кеса

Во видеото, Лиз открива дека смесата од кајгана не се прави со кршење свежи јајца во кујната. Наместо тоа, веќе подготвената смеса доаѓа спакувана во пластични кеси. Потоа се загрева во микробранова печка, а потоа се сечка за да добие изглед на класична кајгана.

– Направете хотелска кајгана со мене! Можеби никогаш повеќе нема да ја посакате после ова – напиша таа покрај видеото.

Оваа сцена предизвика бројни коментари и дискусии меѓу корисниците на социјалните мрежи.

Зошто хотелите го користат овој метод?

Многу луѓе беа збунети зошто хотелите би се одлучиле за овој метод на подготовка, особено кога кајганата може да се направи релативно брзо од свежи јајца. Но, одговорот е многу едноставен – заштедува време и пари.

Според Yahoo! Life, многу бифеа, хотелски ресторани и синџири за брза храна користат претходно подготвени, хомогенизирани мешавини од јајца што овозможуваат брза и ефикасна подготовка на големи количини храна.

Еден корисник детално објасни како изгледа овој процес во професионалните кујни.

– Можете да добиете кутија од 15 литри. Јајцата се веќе измешани и хомогенизирани. Одеднаш, пет литри се истураат во загреана тава со масло. Кајганата е готови за околу пет минути – извадете ги, послужете ги и повторете го процесот. Можам да направам 250 кајгани за 45 минути, што се две полни кутии – напиша тој.

Видеото предизвика мешани реакции. Додека некои беа целосно изненадени, други тврдеа дека методот на подготовка воопшто не ги изненадил.

– А вкусот е токму онаков каков што би очекувале од таков препарат – коментира еден корисник.

Друг додаде: „Токму така замислував дека се подготвува, затоа никогаш не го јадев тоа.“

Многумина изразија особена загриженост во врска со загревањето на смесата во пластичен сад во микробранова печка, прашувајќи се дали таков процес може да доведе до изложеност на микропластика.

Тоа е благ и природен напиток кој е целосно безбеден за употреба, поради што е соодветна храна за исхрана од најрана возраст до старост. Поради сличноста со мајчиното млеко, може да се користи како замена за млеко во исхраната на доенчињата.

Сурутка

Сурутката е нуспроизвод од производството на сирење и јогурт, а ги содржи најдобрите и највредните состојки на млекото: витамини Б и Е, минерали и млечни шеќери важни за градење на најфините врски во мозокот.

За да го почувствувате максималниот ефект од оваа скапоцена течност што нашите прабаби ја користеле како лек, консумирајте половина до еден литар сурутка дневно.

Најдобро е да ја пиете наутро на празен стомак, но ќе го почувствувате ефектот и ако ја пиете во текот на денот за да се освежите и да ја вратите енергијата.

Овој моќен пијалак има и своја скромна страна бидејќи воопшто не е скап.

Еве некои од најважните придобивки од сурутката:

Таа е најдобриот природен лек за црниот дроб

Овој скромен пијалак содржи бета-лактоглобулин, кој го снабдува телото со аминокиселини наречени БЦАА, кои помагаат кај напредни заболувања на црниот дроб и им помагаат на пациентите со цироза да живеат подолго и подобро. Ако сакате да го исчистите црниот дроб, најдоброто нешто што можете да го направите е да посегнете по чаша сурутка.

Помага при слабеење

Сурутката содржи многу протеини кои ја зголемуваат мускулната маса и даваат чувство на ситост со мала количина калории. 100 грама сурутка содржи само 26 калории. Бидејќи е со малку масти и калории, а богата со важни хранливи материи, сурутката е важен дел од диетата за намалување на тежината и корисна за секој што сака да одржи витка фигура. Протеините од сурутка, исто така, го зголемуваат нивото на хормони кои го потиснуваат апетитот, со што го намалуваат чувството на глад.

Помага при запек

Сурутката брзо ќе го стимулира варењето и ќе го реши непријатното чувство на надуеност и запек. Бидејќи има диуретични својства, внимавајте да не претерувате (максимум еден литар сурутка дневно) бидејќи може да предизвика дијареја. Сурутката содржи млечна киселина, која го намалува прекумерниот број на габи и бактерии во цревата, а нејзината ниска pH вредност ја стимулира функцијата на цревата.

Намалува стрес и замор

Сурутката го стимулира лачењето на серотонин, хормонот на среќата, кој ги намалува чувствата на стрес и хроничен замор. Исто така, содржи алфа-лакталбумин, кој е богат со есенцијалната аминокиселина триптофан, позната по регулирање на спиењето и подобрување на расположението.

Ги регулира покачените масти во крвта

Сурутката се препорачува за луѓе кои имаат проблеми со покачени масти во крвта кои не можат да се контролираат со лекови и диета. Имено, сурутката, кај скоро сите луѓе е пијалак кој помага во регулирањето на холестеролот и триглицеридите по неколку недели редовна консумација.

Помага во градењето на мускулна маса

Сурутката, во форма на прав, е можеби најпопуларна меѓу спортистите денес, кои ги користат вредните својства на ова заборавено богатство за градење на мускулна маса, како и за обновување на мускулите по физички напор или тренинг.

Го намалува крвниот притисок

Редовното консумирање на сурутка, исто така, придонесува за здравјето на кардиоваскуларниот систем бидејќи ги намалува нивоата на гликоза во крвта и крвниот притисок, со што се намалува ризикот од болести на срцето и крвните садови.