Јогуртот после сончање е еден од најпознатите домашни лекови за ублажување на изгореници од сонце. Многу луѓе го користат веднаш штом ќе забележат црвенило на кожата бидејќи обезбедува моментално чувство на ладење и смирување. Но, дали јогуртот по сончање навистина може да помогне во закрепнувањето на кожата или е само привремено чувство на пријатност?

Дознајте подолу како функционира јогуртот по сончање, кога можете да го користите, што велат експертите и кога треба да побарате лекарска помош.

Како функционира јогуртот по сончање?

Јогуртот е ферментиран млечен производ кој се произведува со дејство на бактериски култури врз млекото. Покрај вода, содржи млечна киселина, калциум, цинк и витамини од групата Б, што го прави вреден дел од исхраната.

Кога се нанесува на кожата, јогуртот по сончање има само површински ефект. Не продира во подлабоките слоеви на кожата, ниту може да ги поправи оштетувањата предизвикани од ултравиолетовото (UV) зрачење.

Неговите главни ефекти се:

– привремено ладење на кожата
– олеснување на чувството на печење
– хидратација на површинскиот слој на кожата
– создавање попријатно чувство на црвена и топла кожа.

Може ли јогуртот да помогне при изгореници од сонце?
Иако многу луѓе тврдат дека јогуртот за изгореници им помогнал, во моментов нема доволно висококвалитетни научни докази за да се потврди дека го забрзува заздравувањето на изгорениците од сонце.

Дерматолозите објаснуваат дека ладниот јогурт може привремено да го намали чувството на топлина и непријатност, но не може да ги поправи штетите предизвикани во подлабоките слоеви на кожата.

Покрај ефектот на ладење, јогуртот содржи:

– пробиотици
– млечна киселина
– витамини
– минерали.
Млечната киселина е една од алфа-хидрокси киселините (AHA) што делува на површината на кожата. Во козметиката, често се користи во производи за нега на чувствителна и кожа оштетена од сонце бидејќи може да помогне во одржувањето на хидратацијата на површинскиот слој на кожата.

Како правилно да се користи јогуртот по сончање?

Доколку одлучите да користите јогурт по сончање, важно е да имате предвид дека неговиот ефект е релативно краткотраен.

Можете да го нанесете вака:

– користете обичен, ладен јогурт од фрижидер
– нанесете тенок слој на изгорената површина
– оставете го неколку минути додека дава чувство на ладење
– исплакнете со млака или ладна вода
– повторно нанесете по потреба.

Ако чувството на ладење исчезне, препорачливо е да го исплакнете јогуртот пред повторно да го нанесете за да ја одржите кожата чиста.

Што друго помага при благи изгореници?

За благи изгореници од сонце, експертите препорачуваат:

– ладни облоги
– гелови за ладење на кожата
– доволен внес на течности
– избегнување на понатамошно изложување на сонце
– лесна и прозрачна облека.

Ако користите јогурт за изгореници, не го сметајте за замена за соодветна нега на кожата или медицински третман кога е потребно.

Исто така, не се препорачува да се нанесуваат:

– масни креми веднаш по изгорениците
– масла што ја задржуваат топлината во кожата
– фототоксични билни препарати, како што е кантарион, пред изложување на сонце.

Кога треба да посетите лекар?
Повеќето благи изгореници од сонце се повлекуваат со соодветна грижа во рок од неколку дена. Сепак, треба да побарате лекарска помош ако ги почувствувате следните симптоми заедно со изгорениците од сонце:

– големи плускавци
– силна болка
– висока телесна температура
– грозница
– силна главоболка
– гадење или повраќање
– знаци на дехидратација
– изгореници кои зафаќаат голем дел од вашето тело.
Ваквите симптоми може да укажуваат на посериозна реакција која бара преглед и соодветен третман.

Дали јогуртот по сончање може да го замени третманот?
Јогуртот по сончање може да обезбеди краткорочно олеснување благодарение на неговиот ефект на ладење и хидратација на површината на кожата. Сепак, не може да ги залечи оштетувањата од УВ зрачење или да ги спречи долгорочните ефекти од прекумерното изложување на сонце.

Ако сте користеле јогурт како прва помош за изгореници, сепак е важно да ја следите состојбата на вашата кожа, да го избегнувате сонцето додека изгорениците не заздрават и да користите докажани методи на нега.

Во случај на потешки симптоми или обемни изгореници, треба да се консултирате со лекар, а јогуртот за изгореници може да биде само помошна мерка за привремено ублажување на непријатноста.

Додека некои адитиви се под лупа поради можни несакани ефекти, многу од нив се сметаат за безбедни за консумирање – па дури и може да имаат некои здравствени придобивки.

Дознајте кои адитиви најчесто се наведуваат од експертите како безбедни и зошто се користат во секојдневната исхрана.

Адитиви во исхраната – што се и дали се безбедни?

Адитивите се супстанции додадени во храната за да се продолжи рокот на траење или да се подобри вкусот и текстурата. Иако Администрацијата за храна и лекови на САД (FDA) неодамна одлучи да отстрани некои синтетички бои од прехранбените производи, голем број додатоци сè уште се сметаат за безбедни за употреба. Тие можат да доаѓаат од природни извори – како што се растенија, животни или минерали – но можат да се синтетизираат и во лабораторија. Без нив, храната би имала пократок рок на траење, побрзо би го изгубила вкусот, отпадот би се зголемил и многу производи не би ги имале својствата на кои сте навикнати. Иако одредени адитиви, како што се аспартамот или карагенанот, често се предмет на дебата поради можни негативни ефекти, постојат и такви што експертите ги сметаат за безбедни.

Презентираме преглед на шест такви адитиви.

1. Лецитин

Лецитинот е природен додаток што се користи за спречување на стврднување и подобрување на текстурата на производи како што се мешавини во прав, замрзнати десерти и хранливи пијалаци. Најчесто се добива од соја, но може да потекнува и од жолчка од јајце, сончоглед или семе од репка. Ако имате алергија на соја, бидете внимателни – иако повеќето луѓе со оваа алергија можат да го толерираат лецитинот, оние со поголема чувствителност треба да го избегнуваат и да се консултираат со лекар. 2

2. Пектин

Пектинот е природна супстанца од растенија, особено од овошје како што се јаболка и цитрусни овошја. Најчесто се користи како средство за желирање во џемови и желеа. Освен што е безбеден за консумирање, пектинот може да има и одредени здравствени придобивки. Како растворливо влакно, може да придонесе за здравјето на срцето и метаболизмот. Сепак, повеќето истражувања се базираат на поголеми количини отколку што ги внесуваме преку храната.

3. Гуар гума и ксантанска гума

Овие два адитиви се користат како згуснувачи и стабилизатори. Гуар гумата доаѓа од семето на растението гуар, додека ксантанската гума се добива преку бактериска ферментација. И двата адитиви се одобрени како безбедни, но нивната количина во храната е строго регулирана. Кај луѓе чувствителни на влакна, тие можат да предизвикаат дигестивни проблеми како што е надуеност.

4. Аскорбинска и ериторбинска киселина

Аскорбинската киселина е форма на витамин Ц и често се додава во овошјето за да се спречи потемнување и да се продолжи рокот на траење. Ериторбинската киселина има слична функција, иако има послаба витаминска активност. Овие супстанции дејствуваат како антиоксиданти, заштитувајќи ја храната од расипување и губење на хранливи материи. Иако витаминот Ц има бројни здравствени придобивки, количините што се користат во храната обично не се доволни за да имаат значаен ефект врз здравјето.

5. Лимонска киселина

Лимонската киселина се јавува природно во агрумите, но може да се произведува и индустриски. Се додава во храната и пијалаците за да им даде свеж, кисел вкус. Покрај тоа, ја намалува pH вредноста на производот, што го спречува растот на микроорганизмите и го продолжува рокот на траење. Сепак, прекумерниот внес може да ја оштети забната глеѓ и да го зголеми ризикот од расипување на забите.

6. Железен глуконат

Железен глуконатот е форма на железо што се користи како додаток во исхраната, но и како адитив. Помага во превенцијата и третманот на анемија, а често се користи и за подобрување на бојата на производите, како што се црните маслинки. Може да се додаде и во производи како што се житарки за појадок или храна за бебиња. Несаканите ефекти обично се благи и вклучуваат лошо варење и промена на бојата на столицата.

Повеќето луѓе без многу размислување ги чуваат јајцата во фрижидер, често во пластичните држачи на вратата, бидејќи токму таму производителите предвидуваат место за нив. Но, дали некогаш сте се запрашале зошто во продавниците јајцата најчесто стојат надвор од фрижидерите? Дали тоа значи дека и дома можеме да ги чуваме на собна температура?

Подолга свежина

Општото правило е дека јајцата остануваат свежи подолго кога се чуваат во фрижидер. Во некои делови од светот, како САД, нивното чување надвор од фрижидер дури може да биде ризично. Таму јајцата се третираат со супстанција која ги убива бактериите, но притоа се отстранува и природниот заштитен слој на лушпата, поради што јајцето станува поранливо. Затоа американските јајца мора да се чуваат во фрижидер, каде што ниската температура го забавува размножувањето на бактериите.

Во Европа ситуацијата е поинаква и јајцата може да се чуваат и надвор од фрижидер, иако ладното чување помага подолго да ја задржат свежината. Разликата произлегува од различниот начин на обработка и чување на јајцата.

Зошто во продавниците не се чуваат во фрижидер?

Една од причините поради која јајцата во продавниците се чуваат надвор од фрижидерот се температурните промени. Јајцата подобро ја задржуваат свежината кога се чуваат на константна температура. Во продавниците, вратите на разладните витрини постојано се отвораат и затвораат, па температурата се менува, што може да влијае врз нивниот квалитет.

Токму затоа јајцата во многу европски продавници стојат на полици, наместо во фрижидери. Тоа, сепак, не значи дека истото правило треба да го применуваме и дома, особено ако јајцата се купени од разладена витрина.

Како е најдобро да ги чуваме дома?

Дома, најдобро е јајцата да се чуваат во фрижидер, но не во држачот на вратата. Температурата таму почесто се менува поради постојаното отворање и затворање, па подобар избор е полица во внатрешноста на фрижидерот, каде што температурата е постабилна.

Препорачливо е јајцата да останат во оригиналната картонска амбалажа. Таа ги штити од кршење, помага температурата околу нив да остане постабилна и го намалува апсорбирањето мириси од другата храна во фрижидерот. Американската агенција за храна и лекови (FDA) препорачува јајцата да се чуваат на температура од 4,4 степени Целзиусови или пониска.

Важно е јајцата да се стават во фрижидер веднаш по купувањето доколку биле купени разладени, а при купување треба да се избираат оние со чиста и неоштетена лушпа. Јајца со пукнатини не се препорачуваат бидејќи преку оштетената лушпа бактериите полесно можат да навлезат.

Исто така, еднаш разладените јајца не треба долго да се оставаат на собна температура, особено во топлите денови. За варените јајца важи дополнително правило – треба да се стават во фрижидер најдоцна два часа по готвењето и да се употребат во рок од една недела.

Значи, фактот што јајцата во продавниците стојат надвор од фрижидер не значи дека треба да ги чуваме така и дома. За најдобар квалитет и безбедност, најдобар избор е фрижидерот, и тоа на полица во внатрешноста, а не на вратата и најдобро е да останат во оригиналната картонска амбалажа.

Во услови на екстремни летни горештини, на социјалните мрежи повторно стана популарен необичен начин на разладување што со генерации се користел во Кина. Наместо клима-уреди или вентилатори, некои луѓе легнуваат во кревет прегрнувајќи огромни восочни тикви, познати и како зимски дињи (winter melon). Видеата со деца и возрасни кои спијат покрај овие плодови собраа милиони прегледи и предизвикаа љубопитност низ целиот свет.

Според традиционалната кинеска медицина, восочната тиква му помага на телото да се разлади. Имено, восочната тиква содржи повеќе од 95 проценти вода, а поради големата маса и дебелата кора долго време останува постудена од околниот воздух. 

Кога е близу до телото, постепено ја апсорбира топлината и одржува пријатно ладна температура подолго време. Перничињата со гел за ладење и специјалните подлоги за спиење, кои стануваат сè попопуларни во текот на летните месеци во последниве години, работат на сличен принцип. Ефектот не трае цела ноќ, но може да помогне полесно да се заспие во првите часови.

View this post on Instagram

A post shared by Dfactzofficial (@dfactzofficial)

Експертите, сепак, предупредуваат дека овој метод не треба да се смета за замена за клима-уред или други докажани начини за заштита од екстремни горештини. Ако температурата во просторијата е многу висока, прегрнувањето тиква нема да спречи топлотен удар или опасно прегревање на организмот. Најважно е просториите да се проветруваат кога е посвежо, да се внесуваат доволно течности и да се избегнува престој на сонце во најтоплиот дел од денот.

Интересно е што ваквите традиционални решенија повторно добиваат внимание поради сè почестите топлотни бранови и високите сметки за електрична енергија. Во некои делови од Кина луѓето велат дека овој трик го научиле од своите баби и дедовци, а денес повторно го применуваат, особено кога сакаат да ја намалат употребата на клима-уредите во текот на ноќта.

Иако нема цврсти научни докази дека восочната тиква има посебни лековити својства при разладувањето, физичките карактеристики на плодот навистина овозможуваат краткотрајно чувство на свежина. Затоа многумина го сметаат за едноставен, евтин и природен начин за поголема удобност во жешките летни ноќи, но не и за решение кога високите температури претставуваат ризик за здравјето.

Иако трикот изгледа безопасен, експертите предупредуваат дека не е препорачливо да држите многу ладна восочна тиква директно на кожата преку ноќ. Доколку одлучите да го пробате овој метод, се препорачува да ја завиткате тиквата во тенок пешкир или едноставно да ја држите до вас во кревет. Посебна претпазливост се препорачува за луѓе чувствителни на студ и за оние со хронични здравствени проблеми.
Бидејќи восочната тиква не е достапна кај нас, сличен ефект може да се постигне со поедноставни методи. Перници за ладење, шише со ладна вода завиткано во крпа, влажна памучна крпа или вечерно проветрување на просторијата можат да помогнат во справувањето со високите температури.

Иако ниту еден од овие методи не може целосно да ја замени климатизацијата, тие можат да им помогнат на многу луѓе да спијат подобро и да обезбедат поудобен одмор во текот на жешките летни ноќи.

Ресторанот „Mia“ од местото Сантпорт-Норд во холандската провинција Северна Холандија направи тирамису долг 300 метри, за кој сопствениците тврдат дека претставува нов национален рекорд.

За подготовка на десертот биле потрошени околу 15.000 бисквити (пишкоти), тон крем, а беше сервиран на 138 пивски маси, додека во неговата изработка учествуваа околу 120 вработени и волонтери, пренесува порталот „RTL.nl“.

– Тоа беше огромен потфат. Само набавката и ладењето на сите состојки претставуваа голем предизвик – изјави косопственичката на ресторанот, Мерел Клос, за „RTL News“.

Идејата настанала минатата година, кога сопствениците дознале дека светскиот рекорд за најдолг тирамису изнесува 270 метри и планирале да го соборат со правење десерт долг 300 метри. Меѓутоа, во април повеќе од 100 италијански слаткари во Лондон направија уште подолг тирамису и поставија нов светски рекорд, поради што холандските угостители се откажаа од таа цел.

Сепак, одлучија да ја задржат планираната должина од 300 метри, која одговара на должината на тркачката патека на традиционалната селска манифестација во Сантпорт-Норд.

Подготовката на десертот се одржа пред околу 800 посетители, кои купија билети за да присуствуваат на настанот и да дегустираат дел од тирамисуто.

Сопствениците на ресторанот наведоа дека немаат намера следната година да го повторат овој потфат, истакнувајќи дека организацијата била исклучително тешка и претставувала голем логистички предизвик.

На Тик-Ток, Инстаграм и други социјални мрежи, последниве години молневито се рашири тренд познат како „parasite cleanse“, односно, „чистење од паразити“. Под хаштаговите #parasitecleanse, #parasites, #parasitedetox, #deworm, #worms и #holistichealth, корисниците споделуваат видеа, фотографии и лични искуства, тврдејќи дека разни хербални лекови им помогнале да ги елиминираат паразитите, да го подобрат варењето, да ја зголемат енергијата и да решат низа здравствени проблеми.

Трендот доби дополнително внимание кога германскиот супермодел Хајди Клум јавно објави дека таа и нејзиниот сопруг ќе прават „чистење од црви и паразити“ откако, како што рече, постојано гледала на Инстаграм содржини за наводните придобивки од ваквите третмани.

– Сè што гледам на Инстаграм во моментов е за црви и паразити – рече таа во интервју за списанието People. Додаде дека слушнала дека таквото „чистење“ треба да се прави еднаш годишно, иако нема потврдена паразитска инфекција.

Во меѓувреме, се појавија и инфлуенсери кои ги изградиле своите профили на оваа тема. Меѓу најпознатите е Американката Ким Роџерс, која се претставува на социјалните мрежи како „The Worm Queen“ односно, „Кралицата на црвите“. На Тик-Ток и Инстаграм ја следат околу милион корисници. Во своите објави, таа тврди дека надуеноста, несоницата, желбата за храна, крцкањето со забите за време на спиењето, главоболките и бројни други симптоми се поврзани со присуството на паразити во телото. Роџерс препорачува редовни антипаразитски третмани три до четири пати годишно, особено за луѓе кои имаат домашни миленици, а ги продава своите препарати за вакви програми преку својата веб-страница.

Популарноста на содржините за таканаречените антипаразитски лекови не остана незабележана дури и кај лекарите. Експертите предупредуваат дека сè повеќе луѓе контактираат со нив убедени дека имаат паразитска инфекција исклучиво поради содржината што ја виделе на социјалните мрежи. Истовремено, тие предупредуваат дека се развил профитабилен тренд на продажба на билни препарати и додатоци во исхраната околу „чистењето од паразити“, иако нема квалитетни научни докази за повеќето тврдења што тие ги промовираат.

Австралискиот инфектолог и истражувач на паразити Арон Џекс истакнува дека нему и на неговите колеги сè почесто им приоѓаат луѓе убедени дека имаат долготрајна, недијагностицирана паразитска инфекција, иако тоа обично не се потврдува со лабораториски тестови. Според него, во развиените земји паразитските инфекции кај инаку здравите луѓе се релативно ретки, а симптомите како надуеност, замор или дигестивни проблеми почесто имаат други причини.

Експертите предупредуваат дека овој популарен тренд често се заснова на страв и маркетинг, а не на научни докази. Вистинските паразитски инфекции постојат, но нивното лекување бара точна дијагноза и соодветна терапија.

Производите за „детоксикација од паразити“ најчесто содржат состојки како пелин, каранфилче, црн орев, масло од оригано и други билки за кои производителите тврдат дека имаат антипаразитско дејство. Сепак, нема доволно научни докази дека ваквите комбинации навистина можат да ги отстранат паразитите од човечкото тело.

Некои луѓе по користење вакви препарати објавуваат фотографии од необични структури во столицата, убедени дека исфрлиле паразити.

Сепак, лекарите објаснуваат дека често станува збор за слуз, влакна од храна или остатоци предизвикани од промени во исхраната и употреба на средства кои го забрзуваат празнењето на цревата, а не за вистински паразити.

Употребата на непроверени препарати може да предизвика несакани последици, како дијареја, дехидратација, нарушување на балансот на електролити или недостаток на хранливи материи.

Особено проблематично е што додатоците во исхраната не се контролираат на ист начин како лековите, па нивната содржина и безбедност не се секогаш гарантирани.

Ако постои сомневање за паразитска инфекција, најдобро е да се направат соодветни анализи, како испитување на столица или други тестови според проценката на лекар.

Доколку навистина се утврди паразит, се користат специфични лекови кои се насочени кон конкретниот причинител.

За одржување на здрав дигестивен систем, експертите препорачуваат балансирана исхрана богата со растителни влакна, доволно течности, добра хигиена и безбедно ракување со храната.

Авокадото со години се наоѓа на листата на најпосакувани намирници во здравата исхрана, а ново истражување покажува дека неговото редовно консумирање може да има уште една важна придобивка – да помогне во намалување на ризикот од срцеви заболувања кај луѓето со прекумерна телесна тежина.

Истражувањето, објавено во списанието „Journal of Clinical Lipidology“, опфатило 786 возрасни лица кои во период од шест месеци или продолжиле со својата вообичаена исхрана или секојдневно јаделе по еден авокадо, без други промени во животните навики.

Резултатите покажале дека луѓето кои секој ден консумирале авокадо имале пониско ниво на LDL честички во крвта. Станува збор за честички кои го пренесуваат холестеролот низ организмот и се сметаат за еден од важните показатели за ризик од развој на срцеви заболувања. Според проценките на истражувачите, оваа промена може да биде поврзана со околу четири проценти помал ризик од кардиоваскуларни болести.

Сепак, стручњаците нагласуваат дека авокадото не е „чудотворна“ намирница за слабеење. Учесниците во истражувањето не изгубиле килограми ниту им се намалил обемот на половината. Неговата корист треба да се гледа како дел од целокупниот здрав начин на исхрана, а не како единствено решение за заштита на срцето.

Авокадото е богато со растителни влакна, здрави незаситени масти и калиум, минерал кој помага во одржување на нормален крвен притисок. Освен тоа, придонесува за подобра апсорпција на витамините А, Д, Е и К, може позитивно да влијае врз здравјето на цревата и да создаде подолго чувство на ситост.

Нутриционистите советуваат авокадото да не се додава врз веќе калорични оброци, туку да се користи како замена за помалку здрави намирници. На пример, може да го замени путерот на леб, мајонезот во сендвичите или кремастите преливи во салатите.

Иако една намирница сама по себе не може да го зачува здравјето на срцето, авокадото може да биде вреден дел од исхрана богата со свежо овошје, зеленчук, мешунки, риба и квалитетни извори на масти.

Сезоната на киселење краставици веќе почна и многу домаќинства токму во овој период ги полнат теглите со омилената зимница. Најчесто се користат мали и цврсти корнишони, но искусните домаќинки откриваат мал трик кој може значително да ја олесни работата.

Наместо секогаш да се киселат цели краставички, некои од нив однапред ги сечат на коцки и така ги ставаат во тегли. Овој начин е особено практичен бидејќи подоцна киселите краставички веднаш се подготвени за употреба во француска и во други салати или како прилог со различни јадења.

Причината поради која овој метод е сè попопуларен е едноставна – свежите краставици многу полесно и попрецизно се сечат отколку веќе киселите. Кога еднаш ќе се заврши работата околу теглите, во текот на зимата останува само да се отвори теглата и да се додадат во омилените рецепти.

Постапката е речиси иста како кај класичното киселење цели краставици. Во тегла се ставаат исечени краставици, сол, шеќер, оцет, вода и зачини по желба. Многумина не го прескокнуваат ставањето копар и зрната синап (сенф), кои им даваат препознатлив вкус и арома.

За една тегла од околу 720 милилитри може да се користат исечени краставици, една лажичка сол, една до две лажички шеќер, околу еден децилитар алкохолен оцет и зачини по вкус. Теглата се дополнува со вода колку содржината да биде покриена, потоа се затвора и се пастеризира кратко во топла вода.

Овој мал трик не само што заштедува време при подготовката на зимницата, туку овозможува и полесно користење на киселите краставички во текот на целата година.

Кога ќе се откине свеж лист, гранче или незрела смоква, од растението истекува бела течност позната како млеко од смокви или смоквин млечен сок. Овој природен латекс со векови се користел во народната медицина, но и во домаќинствата за различни кулинарски намени.

Млекото од смокви содржи растителни ензими, меѓу кои најпознат е фицинот, ензим кој помага во разградување на белковините. Токму поради тоа во традиционалната употреба се користело за омекнување месо, а во некои земји се применува и при производство на одредени видови сирење како природен коагуланс.

Во народната медицина

Во народната медицина, млечниот сок од смоквата најчесто се користел за отстранување на ситни кожни израстоци, брадавици и задебелувања на кожата. Се нанесувал директно на проблематичното место, но со голема претпазливост бидејќи сокот може да предизвика иритација, црвенило и печење, особено кај чувствителна кожа.

Поради присуството на активни растителни материи, некои луѓе го користат и за нега на груба кожа, но не треба да се нанесува на рани, оштетена кожа или во близина на очите.

Млекото од смокви во кујната

Иако денес поретко се користи, смоквиниот латекс има интересна улога во традиционалната кујна. Благодарение на ензимот фицин, може да помогне во омекнување на месото. Некогаш листови или делови од смоква се користеле при подготовка на јадења токму поради ова својство.

Во некои традиционални рецепти, млечниот сок од смоква се користел и за згуснување на млекото при подготовка на домашни сирења. Растителните ензими предизвикуваат згрутчување на млечните протеини, слично како што тоа го прави сирилото.

Дали може да се консумира?

Иако смоквата е исклучително здрава овошка, нејзиниот бел млечен сок не е наменет за пиење или јадење во поголеми количини. Свежиот латекс може да биде силен и да предизвика стомачни тегоби или алергиски реакции кај чувствителни лица.

Најбезбедно е да се користи внимателно и во мали количини, а за медицински цели да не се заменува совет од лекар со домашни препарати.

Внимание при користење

Млекото од смокви може да ја направи кожата почувствителна на сонце, па местото каде што е нанесено треба да се заштити од директно изложување. Особено треба да се внимава кај деца, лица со чувствителна кожа и кај оние кои имаат склоност кон алергии.

Смоквата останува едно од најстарите култивирани растенија, а нејзиниот бел сок е уште еден пример како природата низ вековите нашла место и во народната медицина и во традиционалната кујна.

Сокот може да дејствува и како природна заштита од штетниците кога се нанесува на други растенија.

Што треба да знаете пред да соберете сок од смокви?

Пред да започнете со користење на природните ресурси што ги нудат смоквите, важно е да разберете неколку клучни аспекти:

Безбедноста на прво место: Секогаш носете ракавици и заштитни очила кога ракувате со сокот.
Сезонско собирање: Најдобро време за собирање сок од смокви е доцна пролет до рана есен кога дрвото активно расте и протокот на сок е пообилен.
Здравје на дрвјата: собирајте сок само од здрави, зрели плодови за да избегнете стрес на млади или ослабени примероци.

Потребни се алатки и материјали
Градинарски ракавици
Заштитни очила
Остар нож или мала, чиста алатка за сечење
Сад за собирање (како стаклена тегла или пластичен сад)
Откако ќе го соберете сокот, затворете го садот.

Кефирот одамна се смета за една од најздравите ферментирани намирници, а експертите сè почесто го препорачуваат како природна поддршка за здравјето на дигестивниот систем. Сепак, според молекуларниот биолог и микробиолог Хрвоје Докузовиќ, постои значајна разлика меѓу кефирот што се купува во продавница и оној што се подготвува дома со традиционални кефирни зрнца.

Докузовиќ вели дека кефирот е меѓу најдобрите намирници за цревната микрофлора, но предупредува дека индустриски произведениот кефир и домашниот кефир не се исти производи. Според него, купечкиот кефир најчесто се произведува со ограничен број бактериски култури за да има стандарден вкус и квалитет.

Од друга страна, традиционалниот домашен кефир се добива со ферментација на млеко со помош на кефирни зрнца, кои содржат сложена заедница од бактерии и квасци. Токму оваа разновидност на микроорганизми е неговата најголема предност.

Научниците денес сметаат дека разновидната цревна микрофлора е еден од најважните показатели за добро дигестивно и метаболичко здравје. Луѓето со поголема разновидност на корисни микроорганизми во цревата обично имаат подобра дигестија и поефикасно искористување на хранливите материи.

Подготовката на домашен кефир е релативно едноставна. Потребно е да се набават кефирни зрнца, да се прелеат со млеко и смесата да се остави на собна температура околу 12 часа. Потоа кефирот се процедува, а зрнцата се чуваат и повторно се користат за следната тура. При подготовката важно е да се користи чист сад и да се почитуваат основните хигиенски правила.

И покрај бројните придобивки, стручњаците потсетуваат дека ниту една намирница не е чудотворен лек. За здрави црева и силен имунитет потребна е разновидна исхрана богата со растителни влакна, овошје, зеленчук, мешунки и интегрални житарки, како и редовна физичка активност. Кефирот може да биде вреден сојузник во таа насока, но само како дел од здравиот начин на живот.