Заедно со Окинава, Икарија, Никоја и градот Лома Линда, италијанскиот остров Сардинија се нарекува сина зона. Сините зони се места каде живеат голем процент на луѓе над 100 години, но и групи на луѓе кои остареле без типични здравствени проблеми.

Авторот Ден Бутнер интервјуирал бројни семејства на Сардинија кои живееле до 100 години, а кои тврдат дека нивната долговечност се должи на ручекот што го јадат секој ден. Поконкретно, секој ден јадат минестроне супа со парче леб од кисело тесто и чаша црвено вино.

Минестрон е густа италијанска супа направена од голем број различен зеленчук, која вклучува многу хранливи материи – од диетални влакна, минерали, витамини до фитохемикалии.

Зеленчукот е прилагоден на сезоната – но секоја чинија мора да содржи барем малку мешункаст зеленчук и ситна тестенина од гриз наречена фрегула, која е исклучително популарна на Сардинија.

Состојки за сардиниската минестроне супа:
800 гр сечкани домати
150 гр ситни тестенини
120 гр сечкан анасон
100 гр сув шарен грав
100 гр сув боб
70 гр сув наут
60 гр рендано пекорино сирење
3 компири
2 стебленца целер
2 моркови
2-3 чешниња лук
1 кромид
домашно маслиново масло
сол и пипер по желба
свеж босилек
свеж магдонос

Приготвување:
Потопете ги мешунките во обична вода околу осум часа или ноќта пред да ја правите супата. Исцедете ги и оставете ги на страна.
Во големо тенџере загрејте малку масло, а потоа издинстајте ги кромидот, морковите и стебленцата целер. Варете сè заедно околу пет до осум минути додека не омекнат.
Додадете го сечканиот лук, промешајте и пржете сè заедно уште половина минута.
Додадете сечкани домати, компири, анасон, магдонос и босилек.
Додадете ги натопените мешунки и сите состојки прелијте ги со вода – додадете 1,5 до 2 литри вода. Сите состојки треба да се под вода.
Кога супата ќе зоврие, намалете ја температурата и гответе сè заедно околу 90 минути или додека мешунките целосно не се сварат.
Додадете повеќе вода за време на готвењето доколку е потребно.
Кон крајот на готвењето додадете ги малите тестенини и продолжете да готвите уште 10 минути.
Зачинете со сол и пипер по желба.
Послужете ја супата со една лажица домашно маслиново масло и малку рендано пекорино сирење.

Определени се пет региони во кои живеат најдолговечните луѓе на светот:

Островот Икарија во во Грција, островот Окинава во Јапонија, округот Ољастра на италијанскиот остров Сардинија, заедница на Адвентистите на седмиот ден во Лома Линда, Калифорнија и полуостровот Никоја во Костарика.

Начинот на живот на луѓето во Сините зони има одредени заеднички карактеристики

Прва е диетата. Во минатото, многу луѓе во Сините зони имаа тенденција да јадат умерено. Во Окинава постарите луѓе го следат древното правило „Хара хачи бу“ – јадат само додека стомакот не се наполни 80%. Покрај тоа што е прилично економична, исхраната во сините зони е главно растителна, што може да придонесе за поголемо здравје на срцето.

Духовна врска

Покрај нивните прехранбени навики, подеднакво важен е и социјалниот живот на овие стогодишници. Луѓето во сините зони имаат тенденција да живеат во високо интегрирани заедници.
Чувството на социјална кохезија помага да се намалат ефектите од стресот, додека одговорноста за одржување на тие пријателства поттикнува поголема севкупна ментална и физичка активност. Религијата нуди еден важен извор на социјална кохезија во Сините зони. На пример, жителите на Лома Линда се претежно адвентисти на седмиот ден, додека Никонијците се католици, Икарите се православни, а луѓето од Окинава ја практикуваат риукјанската религија. Пишувајќи статија за American Lifestyle Magazine, Бутнер опишал како сите, освен 263 стогодишници од Сината зона со кои разговарал, биле дел од некоја духовна заедница.

Горчливо-слатки решенија

Исклучителната долговечност на жителите на Окинава предизвикала голем интерес за двете најчести состојки: слаткиот компир и горчливата диња.

Додека оризот е основен јаглехидрат за поголемиот дел од Јапонија, слатките компири долго време се најчестите јаглехидрати во Окинава откако за прв пат биле претставени во 1600-тите. За разлика од храната како што е белиот леб, тој има низок гликемиски индекс, што значи дека неговата енергија полека се ослободува во крвотокот. Исто така е полн со хранливи материи како што се витамините А, Ц и Е, антиоксиданти кои можат да ги исчистат штетните слободни радикали и да го намалат воспалението.

Помалку истражена можност е дека можеби и местото каде што живеат овие луѓе има влијание врз нивната исклучителна долговечност
На пример, Сината зона на Сардинија се наоѓа во неверојатни планинските делови на островот, кои често се нарекуваат „Селваџо Блу“ (Сина дивина). Повеќето стогодишници кои живееле на Сардинија биле земјоделски работници, што ги навело научниците да претпостават дека стрмните падини ја зголемуваат физичката активност во нивниот и онака напорен секојдневен живот. Тие се спортисти благодарение на нивниот природен пејзаж и традиционалниот начин на живот.

Јасно е дека исклучителната долговечност во Сините зони не може да се ограничи на една магична состојка, туку е комбинација од многу фактори – од кои некои се заеднички за регионите, а некои се единствени за секое поединечно место. Има многу работи што би можеле да ги научиме и можеби да ги усвоиме од овие откритија.

Јадете умерено со многу овошје и зеленчук, вежбајте многу, најдете место за духовна утеха – тоа се работи кои сите можеме да ги вклучиме во секојдневниот живот.

10 намирници за долг живот

Може да се издвојат намирниците кои се консумираат во секоја од овие области.

Авокадото, кое има долг список здравствени придобивки, е особено популарно во градот Лома Линда. Според статија на „Нејшнал џиографик“, авокадото помага во намалување на холестеролот и содржи 30 отсто повеќе калиум од бананите. Утврдено е и дека авокадото помага во контрола на тежината и ја намалува опасноста од дијабетес тип 2.

Гравот е основна храна во повеќето „сини области“ оти обезбедува корисни количини влакна и други хранливи материи кои помагаат во борбата против повеќе болести. На пример на островот Икарија, познато е дека гравот има антиканцерогени и антидијабетични својства, а здрав е и за срцето. Во заедницата Никоја секојдневно се јаде и црн грав, често со тортиљи од ориз и пченка. Црниот грав содржи големи количини влакна и антиоксиданти.

На јапонскиот остров Окинава, луѓето редовно јадат лук. Според науката, лукот е еден од „најмоќните лекови на природата“ и се поврзува со помала опасност од болестите на староста. Поточно, според напис на „Антиоксиданс“ овој зеленчук има антиоксидантни и антиинфламаторни својства и е познато дека помага во спречување одредени видови рак, дијабетес и кардиоваскуларни болести.

Белиот компир е основна храна за луѓето на Икарија, а виолетови компири редовно се консумираат на Окинава. Виолетовите слатки компири содржат фитохемикалии наречени антоцијани, за коишто е познато дека помагаат во спречувањето болести. Слаткиот компир е богат и со витамини А, Б-6, Ц, калиум и растителни влакна. Сѐ тоа помага во одржуувањето низок крвен притисок.

Икарјаните користат и маслиново масло, секојдневно. Списанието „Нутриентс“ објавува дека екстрадевственото маслиново масло има долг список докажани здравствени придобивки, што ги прави многу луѓе во Средоземјето – најздравите луѓе во светот.

Лососот и другите масни риби обично ги јадат адвентистите во Лома Линда. Овој вид храна содржи високо ниво на омега-3 масни киселини, за кои се знае дека помагаат за здравјето на срцето и ја намалуваат опасноста од срцеви болести, како и воспаленија.

На Сардинија, луѓето јадат и пијат производи од козјо млеко, леблебии, сомун, како и т.н. леб од кисело тесто. Овој леб се прави од цело зрно пченица и живи лактобакцили. Според „Нејшнал џиографик“, печењето кисело тесто потоа помага во претворањето на шеќерот во млечна киселина. Таа пак, го намалува гликемискиот индекс, што значи ситост подолго време и стабилно ниво на шеќер во крвта.

Доматот содржи ликопен, антиоксиданс познат по своите антиинфламаторни својства, како делотворно средство против крвниот притисок, метаболичкиот синдром и мозочен удар. Тука е и антиканцерогениот бета-каротен.

Одамна знаеме дека храната има значително влијание врз нашето здравје. Новото истражување сега успеало да докаже која исхрана е најздрава – и дека со неа можеме да си го продолжиме животот за повеќе од десет години!

Можеме да живееме и до 13 години подолго ако се храниме правилно. Она што на почетокот звучи речиси утопично е резултат на големо истражување од Норвешка. Колку побрзо ја направиме нашата исхрана поздрава, толку подолго ќе живееме – логично. Меѓутоа, истражувачкиот тим исто така открил дека вреди да се вложи во менувањето на навиките во исхраната и подоцна во животот и дека тоа може да го продолжи животот за неколку години.

Според истражувањата: Растителната исхрана го продолжува животниот век

Научниците кои работеле со Ларс Фаднес ги проценувале постоечките податоци и мета-анализи од 204 земји за истражувачки цели. Така, тие успеале да создадат модел за да покажат до кој степен урамнотежената исхрана влијае на нашиот животен век.

Резултатот од истражувањето: луѓето кои се хранат со растителна исхрана во просек живеат најдолго. Јадат многу зеленчук како грав, спанаќ и грашок, како и цели зрна и јаткасти плодови. Ова е во спротивност со „модерната“ исхрана што ја следат денес многу луѓе, особено во западниот свет: исхрана богата со шеќер, високо преработена храна и големи количини црвено месо – што, меѓу другото, може да влијае и на здравјето на срцето.

Подоцнежната промена во исхраната може да додаде години во вашиот живот

Не е изненадувачки што здравата исхрана на млада возраст носи најдобри резултати во однос на очекуваниот животен век: според истражувањата, една млада жена која почнува да јаде претежно растителна и здрава исхрана на возраст од 20 години може да живее десет години – дури и подолго! Мажите кои ги воспоставуваат овие навики во исхраната на иста возраст, наводно, може да го продолжат својот живот за 13 години.

Но, зарем не се исплати повеќе да се прилагоди вашата исхрана и подоцна во животот? Според истражувањето, 60-годишна жена која денес ја менува исхраната може да живее уште осум години повеќе. 60-годишен маж може да го продолжи својот животен век за дури девет години. Но, дури и на 80-годишна возраст, вреди да се ревидира вашата исхрана: исхраната базирана на растителна храна може да ви додаде околу три и пол години.

Се разбира, исхраната не е единствениот фактор што влијае на нашиот животен век. Ова вклучува неколку други фактори на кои можеме да влијаеме, како што се доволно вежбање и спиење и што е можно помалку стрес. Многу генетски фактори исто така играат улога, но ние не можеме да влијаеме на тоа. Сепак, резултатите од скандинавските истражувања јасно покажуваат како правилната исхрана може да има позитивно влијание врз нашето здравје и на крајот на животниот век. И нè потсетуваат дека и во старост не е доцна да обрнеме повеќе внимание на она што завршува на нашата чинија.