Едноставното џвакање суво каранфилче на празен стомак му помага на телото да се бори со овие „напаѓачи“, ја намалува киселоста на телото и го освежува здивот.
Препораката е секое утро, на празен стомак, да изгрицкате 3-4 парченца од овој зачин додека целосно не го иситните.

„Бидејќи сите имаме паразити во нашите тела, суштината е да не им дозволиме да се размножуваат. Во тоа многу помагаат сувите каранфилчиња, бидејќи ги отстрануваат цистите (форма во која може да се појават микроорганизмите)“, објаснила нутриционистката Јулија Шарова.

Според неа, мешавината од сушено каранфилче со млечни производи ќе ги заштити децата од таложење на слуз во нивните тела. Треба да сомелете во прав неколку каранфилчиња, да ги додадете во млечните производи и да изедете.

„Млечните производи предизвикуваат таложење на слуз во телото. Слузот е одлично место за размножување на вируси, габи и бактерии. На пример, во лето децата често јадат сладолед.

Слузта се акумулира во телото во текот на летото. Наесен се создава поволна средина за ослободување на слуз која предизвикува течење на носот, кашлица итн.

Но, важно е да се знае дека постои „противотров“ за млечните производи. Тоа е каранфилчето.

„Ве советувам да додадете неколку прстофати мелено каранфилче во млечните производи за да се поттикне дејството на противотров во телото“, вели Шарова.

Претходно американските научници потврдиле дека каранфилчето има и антисептично дејство. Етеричните масла од каранфилче имаат корисен ефект не само на гастроинтестиналниот тракт, туку и го спречуваат ширењето на вируси и бактерии во назофаринксот, кои предизвикуваат болки во грлото, стоматитис и други болести.

Еден од најпознатите и најкористените зачини во светот, познат по својот остар вкус и арома.

Доаѓа од сувите бобинки на растението Piper nigrum, по потекло од јужна Индија.

Црниот пипер не е само главна намирница во кујната, туку може да се смета и за „крал на зачините“.

Се користи во древната ајурведска медицина со илјадници години поради високата концентрација на моќни и корисни растителни соединенија.

Има антиинфламаторни својства кои спречуваат хронично воспаление, кое може да биде основна причина за разни здравствени состојби како што се артритис, срцеви заболувања, дијабетес и рак. Студиите докажуваат дека присуството на пиперин, главното активно соединение во црниот пипер, овозможува делотворна борба против воспаленија.

Пиперинот помага и при отечени зглобови, го потиснува воспалението на дишните патишта предизвикано од астма и сезонски алергии и го поддржува здравјето на црниот дроб. И денес се препорачува за зајакнување на имунитетот и за подобро варење, а најдобро е да користите свежо мелен пипер.

Здравје на мозокот

Пиперинот исто така игра важна улога во подобрувањето на функцијата на мозокот. Се покажа како корисен за ублажување на симптомите поврзани со дегенеративни состојби на мозокот како што се Алцхајмерова и Паркинсонова болест.

Истражувањата покажаа дека пиперинот ја подобрува меморијата и се чини дека го намалува формирањето на амилоидни плаки кои можат да ги оштетат протеинските фрагменти во мозокот поврзани со Алцхајмерова болест.

Шеќер во крвта

Пиперот исто така може да игра улога во подобрувањето на нивото на шеќер во крвта бидејќи помага во подобрување на метаболизмот на шеќерот во крвта.

Неговото редовно консумирање може значително да ја подобри инсулинската чувствителност. Но, потребни се повеќе истражувања за да се потврдат овие ефекти.

Холестерол

Високиот холестерол во крвта е еден од најчестите здравствени проблеми и е поврзан со зголемен ризик од срцеви заболувања.

Истражувањата покажаа дека исхраната со екстракт од црн пипер го намалува нивото на холестерол во крвта, вклучувајќи го и ЛДЛ холестеролот.

Апсорпција на хранливи материи

Пиперинот во црниот пипер ја подобрува биорасположивоста на хранливите материи како што се витамин Б6, селен, бета-каротен и куркуминот од куркумата. Ова го прави особено корисен во комбинација со куркумата за антиинфламаторни состојби.

Борба против ракот

Неколку студии покажаа дека пиперинот од црниот пипер игра важна улога во уништувањето на некои канцерогени клетки. Исто така, се покажа дека може да го намали ризикот од формирање на тумори бидејќи го инхибира растот на клетките на ракот.

Мускатното оревче е популарен зачин добиен од семето на дрвото Myristica fragrans, кое по потекло е од Индија, Индонезија и Шри Ланка.

Овој зачин со сладок и јаткаст вкус подеднакво често се додава во слатките и солените јадења за да се нагласи нивната арома.

Познат е и како додаток за варено вино.

Но, дали знаевте дека со консумирање помали количини од овој зачин, можете да ги ублажите здравствените проблеми и да го подобрите не само вашето физичко, туку и менталното здравје?

Овој зачин долго време се користи како природен лек во традиционалната медицина.

На пример, во ајурведската медицина се користи за ублажување на дигестивните проблеми, како и за добар сон бидејќи има смирувачки својства.

Според кинеската медицина, поволно делува на циркулацијата и здравјето на слезината и дебелото црево.

Мускатното оревче е богато со влакна и хранливи материи како бакар, манган и магнезиум, а содржи и помали количини на витамини А, Ц и неколку витамини од Б-групата.

Богато е и со антиоксиданти, што значи дека ги штити клетките од оштетување предизвикано од слободните радикали.

Можете да го набавите како цел плод или во прав, а достапно е и неговото етерично масло, кое како ароматична состојка се додава во сапуните и свеќите, како и во пастите за заби.

Дознајте ги сите придобивки од морското оревче и зошто треба да го додадете меѓу вашите зачини.

Заедно со ѓумбирот, куркумата и кајенскиот пипер, ова е уште еден во низата зачини со кои дефинитивно треба да ја збогатите својата мала домашна аптека.

Придобивките од морското оревче

1. Има антиинфламаторно дејство и ја ублажува болката

Мускатното оревче содржи монотерпени и фенолни материи кои ги намалуваат воспалителните процеси во човечкото тело.

Благодарение на ова, овој зачин ја ублажува болката, односно делува како природен аналгетик. Маслото од морско оревче, кое се добива од семките, се нанесува директно на болното место со цел да се ублажат болките предизвикани од артритис и ревматизам.

Благодарение на неговите антимикробни и антисептички својства, морското оревче е добро и за кожата (ја ублажува иритацијата и ја поттикнува нејзината хидратација).

Примена: измешајте мала количина масло од морско оревче со малку кокосово или маслиново масло и втријте го во болното место неколку пати на ден.

2. Го стимулира варењето и ја елиминира надуеноста

Овој зачин е богат со влакна, кои придонесуваат за добро варење.

Познато е и дека морското оревче помага при лачењето на желудечниот сок и ги ублажува тегобите од лошото варење, како што се запек, надуеност и гасови.

Може да помогне и при мачнини, повраќање и дијареа, а докажано е дека ги ублажува симптомите на Кронова болест.

Примена: додадете прстофат морско оревче во супа или чорба или во топол пијалак.

3. Ја ублажува несоницата

Ако страдате од лош сон и несоница, морското оревче може да ви помогне.

Ваквиот ефект може да се припише на изобилството на магнезиум што го содржи овој зачин. Мускатното оревче делува смирувачки на нервите и го помага лачењето на серотонин.

Мозокот го претвора серотонинот во мелатонин, хормон кој е неопходен за добар и здрав сон. Примена: додадете прстофат морско оревче во топлото млеко и испијте го пред спиење.

4. Помага при депресија и анксиозност

Испарливите масла од морско оревче содржат, меѓу другото, миристицин и елемицин, кои имаат благи седативни својства и помагаат при анксиозност.

Овие масла делуваат така што го стимулираат лачењето на серотонин и допамин, кои се одговорни за доброто расположение.

Мускатното оревче има и адаптогени својства, што значи дека може да ви помогне да се справите со зголемениот стрес.

Земањето мали количини од овој зачин за време на стресни и напорни периоди го намалува крвниот притисок и ви помага да се чувствувате добро во сопствената кожа.

Примена: додадете прстофат морско оревче во топло млеко или друг пијалак и испијте го.

5. Ги зајакнува когнитивните способности

Мускатното оревче има корисен ефект врз мозокот како вистински природен тоник.

Интересно е што овој зачин го користеле и старите Грци и Римјани, верувајќи во неговите невропротективни својства.

Споменатата состојка миристицин делува на тој начин што ја подобрува меморијата.

Примена: додадете прстофат зачини во топла вода и испијте ја пред спиење.

6. Му погодува на здравјето на жените

Познато е дека мускатното оревче ја поттикнува работата на матката и ги ублажува грчевите и болките за време на менструацијата, па затоа е пожелно за жените.

Овој зачин има и афродизијачки својства, што значи дека позитивно влијае на либидото.

Примена: додадете прстофат зачин во оброкот или во топол пијалак.

Консумирајте пред и за време на менструацијата за да ги ублажите болките и можните грчеви.

7. Го заштитува здравјето на усната шуплина

Бидејќи има антибактериски својства, морското оревче е одлично и за спречување на кариес и други болести на забите и непцата.

Исто така, овој зачин содржи еугенол, испарливо масло кое помага во ублажување на забоболката. Со него можете да го решите и проблемот со лошиот здив.

Примена: изрендајте малку морско оревче и измешајте го со малку масло од оригано.

Четкајте ги забите со ова неколку пати неделно.

Против лошиот здив, капнете неколку капки есенцијално масло од морско оревче во чаша топла вода и користете го како средство за плакнење уста.

Забелешка:

Овој зачин е лековит во мали количини, но токсичен во големи дози (не треба да земате повеќе од 2 мг на ден).

Старите Египќани ја користеле мајчината душица како состојка во мешавините за балсамирање и за

правење парфеми и лосиони, а за Грците таа била многу важен зачин што се користел за

зачинување на сирења, чадено месо или пијалаци.

Грчкиот фармаколог и ботаничар Дискоридес дури ги започнал своите записи за лековитите

растенија со реченицата „Сите ја знаат мајчина душица“ (англ. Everyone knows thyme), што зборува

за нејзината употреба за лекување на разни болести во тој период, но и пред тоа.

За употребата на мајчина душица во лекувањето пишувал и Плиниј, од чии записи е видливо дека

ова растение се користело како состојка во теријакот, лек за сите болести кој се подготвувал со

околку 60-70 состојки од различни лековити билки кои се мешаат со мед. Теријак се подготвувал во

форма на каша и се користел за лекување во стариот и средниот век.

Старите Римјани го користеле за да ги избркаат змиите, скорпиите и другите опасни и отровни

животни, верувајќи дека тоа ѝ успева токму поради ароматичниот мирис. Покрај тоа, Римјаните

додавале мајчина душица во резервите на жито како конзерванс за да не се расипува.

Мајчината душица исто така била состојка на т.н оцет на четворицата лопови, кој и денес се

продава во Прованса како антисептик. Во средниот век, оваа подготовка на оцет со билки (мајчина

душица, жалфија, лаванда и рузмарин) со додавање на лук се користела за лекување на чумата.

Лековитите својства на мајчината душица

Важноста на мајчината душица во традиционалната медицина на старите народи, како и денес, во

голема мера се покажува со фактот што често се нарекува антибиотик на сиромашните.

Позитивните ефекти на мајчина душица се познати уште одамна. Растението и неговите состојки

имаат изразено антибактериско дејство, делуваат спазмолитички и ги ублажуваат и опуштаат

грчевите. Во вид на тинктури, сокови и чаеви, често го среќаваме во комбинација со други

лековити билки, каде што се користи за ублажување на сите видови кашлица, од оние

тврдокорните до сувите и иритирачки.

Се користи за лекување на болести на горниот респираторен тракт, голема кашлица, астма и

бронхитис и за инхалација. Се верува дека кај овие болести мајчината душица игра улога во

смирување на кашлицата и олеснување на искашлувањето, како и спречување на понатамошно

ширење на воспалението.

Препаратите од мајчина душица често се користат за лекување на дигестивни и цревни проблеми и

дијареа бидејќи нивното консумирање го инхибира растот и развојот на штетните бактерии и ги

ублажува грчевите. Општо земено, познато е дека чајот од мајчина душица ги ублажува грчевите

во стомакот и ја подобрува функцијата на цревата и желудникот.

Чајот од мајчина душица се препорачува и за нередовна менструација, а во форма на купка или

облог може да се користи за лекување на кожни болести.

Се верува дека мајчината душица помага и при депресија, а народната медицина дури го

препорачува ова растение во лекувањето на алкохолизмот.

Го смирува нервниот систем

Употребата на етерично масло од мајчина душица во лекувањето на разни болести може да биде

перорална и локална. Етеричното масло од мајчина душица најчесто се користи локално во

препарати за ублажување на главоболки, воспалени нерви, ишијас и ревматизам.

Исто така, нејзиниот мирис го смирува нервниот систем, па често се користи како психотерапевтско

средство, а поради благотворното и антибактериско дејство и активните и миризливи компоненти,

позната е и нејзината употреба во парфемската индустрија, козметичката индустрија и

ароматерапијата.

Покрај тоа, етеричното масло од мајчина душица се користи во прехранбената индустрија како

состојка во вкусовите на храната или како кулинарски зачин во јадењата.

Но, со конзумирањето на препарати од мајчина душица треба да внимаваат луѓето со слаб стомак и

оние со проблеми со црниот дроб. Иако не постојат научни сознанија за негативното дејство на

мајчината душица врз трудниците и доилките, сепак тие треба да бидат внимателни и да не

користат често препарати од мајчина душица.

Исто така, не се препорачува употреба на облози од мајчина душица при повреди и воспаленија на

кожата, како и за луѓе кои имаат проблеми со срцето или висок крвен притисок. Прекумерната

употреба на препарати од мајчина душица, особено нејзиното есенцијално масло, може да

предизвика алергиски реакции.

Џемот од сланина се здоби со голема популарност во последниве години. Се користи како слатко-солен зачин за многу јадења. Иако нема долга историја, ќе збогати многу традиционални јадења од различни светски кујни.

Благодарение на тоа што одлично оди со широк спектар на јадења, сè почесто го среќаваме во модерните рецепти. Можете лесно да го подготвите сами, а само вашата фантазија е граница за сите комбинации и јадења кои ќе ги кренете на едно повисоко ниво токму со неговиот посебен слатко-солен вкус.

Освежен со јаболков оцет и домати, а сепак со доволна сладост од прекрасно карамелизираниот кромид и нота на лутина, овој џем ќе ги задоволи и најпребирливите непца и ќе ги оживее дури и најздодевните јадења.

За почеток, пробајте го со тост и јајце, во сендвичи со сирење, плескавици или со крекери и козјо сирење. Џемот од сланина може да се чува во фрижидер до две недели во херметички затворена тегла.

Експериментирајте и уживајте!

Состојки за џем од сланина:
340 гр сланина исечкана на коцки (приближно половина сантиметар по страна)
1 голема главица жолт кромид, ситно сечкан
3 чешниња лук, згмечени
1 пиперка халапено, преполовена, исечена и смелена
сол
црн пипер
50 гр кафеав шеќер
50 мл јаболков оцет
1 среден домат, исчистен и исечен на коцки со големина на коцките сланина
2 супени лажици доматна паста

Приготвување на џем од сланина:
Во тава од леано железо со средна големина, пропржете ја сланината на умерен оган, мешајќи повремено, додека не стане крцкава, околу 11 минути.
Истурете го вишокот маснотии, оставајќи само колку да го покрие дното.
Во тавата во која сте ја прежеле сланината додадете ги кромидот, лукот и пиперката халапено и зачинете со сол и пипер. Се динста на умерен оган, повремено мешајќи додека не омекне кромидот, околу 12 минути.
Помешајте го кафеавиот шеќер и кога кромидот ќе почне да се карамелизира (ќе трае околу 8 минути), истурете го оцетот и варете додека малку да се намали, 2 до 3 минути.
Додадете ја пржената сланина, доматот и доматната паста, делумно покријте и варете на тивок оган, повремено мешајќи додека не се формира густ џем (околу 45 минути). По потреба додадете сол и пипер.
Префрлете го џемот од сланина во тегла и оставете го целосно да се излади пред да го затворите со капак.

Кардамомот е еден од најскапите зачини во светот, веднаш после шафранот и ванилата. И не залудно. Освен што го збогатува вкусот, тој има и многу здравствени придобивки, а меѓу нив, одличен е и за ароматерапија и за подобрување на расположението.

Помага при губење на тежината, намалување на крвниот притисок и отстранување на токсините од телото.

Кардамон или кардамом е име на растение од фамилијата ѓумбир, кое потекнува од Индија, од јужниот брег на Малабар. Постои зелен или обичен и црн кардамом. Интересно е што овој зачин често го користат Швеѓаните во пекарски и месни производи, а може да се најде и во нивните рецепти за пита со јаболка.
Сепак, најприсутен е, нормално, во индиската кујна. Во Индија кардамом се става во чај со млеко и во топло чоколадо, а се меша и со кари. Норвежаните го ставаат дури и во хамбургери и колбаси!

Според Ајурведата, тој е корисен и за лекување на астма. Има лековити својства за респираторни нарушувања, односно алергии.

Добар е во случаи на чиреви, за подобро варење и против депресија. Овој зачин е предмет на истражување, што покажува дека е навистина вреден додаток во секојдневната исхрана.

Се смета за диуретик, што го прави корисен за проблеми со уринарните патишта и за чистење на бубрезите од калциум и мокрачна киселина. Исто така, помага при слабеење, намалување на крвниот притисок и отстранување на токсините од телото.

Како и неговите роднини куркумата и ѓумбирот, и тој има антиинфламаторни својства и ја ублажува болката и отоците, особено во устата и грлото.

Кардамонот содржи витамин Ц, витамин Б6, тиамин, рибофлавин, ниацин, а меѓу минералите може да се споменат калциум, магнезиум, фосфор, железо, цинк, бакар и манган. Порано со џвакање семе од кардамон, си ги чистеле забите. Кардамомот е полн со есенцијални масла со антиоксидантни својства.

Се додава на солени и слатки јадења. На Блискиот исток се користи за подготовка на колачи и десерти и разредување на вкусот на силно кафе, а исто така се додава и во чајот затоа што го стимулира варењето. Одлично оди и со овошје (на пр. со варени круши или печени јаболка), и ако додадете прав во овошна салата, ќе бидете воодушевени од богатиот вкус. Со него можете да зачините ориз, булгур или просо, и не заборавајте да го пиете понекогаш и во форма на чај.

Ајурведскиот чај од кардамон се прави од 1/2 кафена лажичка кардамон во прав, 3 зрна црн пипер, 2 каранфилчиња и едно мало стапче цимет. Кога водата ќе зоврие, додадете ги зачините и варете 5-10 минути додека не испари половина од водата. Извадете го чајот од оган и оставете го да се олади малку, а потоа можете да го засладите со мед.

Знаете ли дека кардамомот е еден од најскапите зачини во светот? Да, заедно со (или веднаш после) шафранот и ванилата. И не залудно. Освен што го збогатува вкусот, тој има и многу здравствени придобивки, а меѓу нив, одличен е и за ароматерапија и за подобрување на расположението.

Помага при губење на тежината, намалување на крвниот притисок и отстранување на токсините од телото.

Кардамон или кардамом е име на растение од фамилијата ѓумбир, кое потекнува од Индија, од јужниот брег на Малабар. Постои зелен или обичен и црн кардамом. Интересно е што овој зачин често го користат Швеѓаните во пекарски и месни производи, а може да се најде и во нивните рецепти за пита со јаболка.
Сепак, најприсутен е, нормално, во индиската кујна. Во Индија кардамом се става во чај со млеко и во топло чоколадо, а се меша и со кари. Норвежаните го ставаат дури и во хамбургери и колбаси!

Според Ајурведата, тој е корисен и за лекување на астма. Има лековити својства за респираторни нарушувања, односно алергии.

Добар е во случаи на чиреви, за подобро варење и против депресија. Овој зачин е предмет на истражување, што покажува дека е навистина вреден додаток во секојдневната исхрана.

Се смета за диуретик, што го прави корисен за проблеми со уринарните патишта и за чистење на бубрезите од калциум и мокрачна киселина. Исто така, помага при слабеење, намалување на крвниот притисок и отстранување на токсините од телото.

Како и неговите роднини куркумата и ѓумбирот, и тој има антиинфламаторни својства и ја ублажува болката и отоците, особено во устата и грлото.

Кардамонот содржи витамин Ц, витамин Б6, тиамин, рибофлавин, ниацин, а меѓу минералите може да се споменат калциум, магнезиум, фосфор, железо, цинк, бакар и манган. Порано со џвакање семе од кардамон, си ги чистеле забите. Кардамомот е полн со есенцијални масла со антиоксидантни својства.

Се додава на солени и слатки јадења. На Блискиот исток се користи за подготовка на колачи и десерти и разредување на вкусот на силно кафе, а исто така се додава и во чајот затоа што го стимулира варењето. Одлично оди и со овошје (на пр. со варени круши или печени јаболка), и ако додадете прав во овошна салата, ќе бидете воодушевени од богатиот вкус. Со него можете да зачините ориз, булгур или просо, и не заборавајте да го пиете понекогаш и во форма на чај.

Ајурведскиот чај од кардамон се прави од 1/2 кафена лажичка кардамон во прав, 3 зрна црн пипер, 2 каранфилчиња и едно мало стапче цимет. Кога водата ќе зоврие, додадете ги зачините и варете 5-10 минути додека не испари половина од водата. Извадете го чајот од оган и оставете го да се олади малку, а потоа можете да го засладите со мед.

Знаете ли дека кардамомот е еден од најскапите зачини во светот? Веднаш после шафранот и ванилата. И не залудно. Освен што го збогатува вкусот, тој има и многу здравствени придобивки, а меѓу нив, одличен е и за ароматерапија и за подобрување на расположението.

Помага при губење на тежината, намалување на крвниот притисок и отстранување на токсините од телото.

Кардамон или кардамом е име на растение од фамилијата ѓумбир, кое потекнува од Индија, од јужниот брег на Малабар. Постои зелен или обичен и црн кардамом. Интересно е што овој зачин често го користат Швеѓаните во пекарски и месни производи, а може да се најде и во нивните рецепти за пита со јаболка.
Сепак, најприсутен е, нормално, во индиската кујна. Во Индија кардамом се става во чај со млеко и во топло чоколадо, а се меша и со кари. Норвежаните го ставаат дури и во хамбургери и колбаси!

Според Ајурведата, тој е корисен и за лекување на астма. Има лековити својства за респираторни нарушувања, односно алергии.

Добар е во случаи на чиреви, за подобро варење и против депресија. Овој зачин е предмет на истражување, што покажува дека е навистина вреден додаток во секојдневната исхрана.

Се смета за диуретик, што го прави корисен за проблеми со уринарните патишта и за чистење на бубрезите од калциум и мокрачна киселина. Исто така, помага при слабеење, намалување на крвниот притисок и отстранување на токсините од телото.

Како и неговите роднини куркумата и ѓумбирот, и тој има антиинфламаторни својства и ја ублажува болката и отоците, особено во устата и грлото.

Кардамонот содржи витамин Ц, витамин Б6, тиамин, рибофлавин, ниацин, а меѓу минералите може да се споменат калциум, магнезиум, фосфор, железо, цинк, бакар и манган. Порано со џвакање семе од кардамон, си ги чистеле забите. Кардамомот е полн со есенцијални масла со антиоксидантни својства.

Се додава на солени и слатки јадења. На Блискиот исток се користи за подготовка на колачи и десерти и разредување на вкусот на силно кафе, а исто така се додава и во чајот затоа што го стимулира варењето. Одлично оди и со овошје (на пр. со варени круши или печени јаболка), и ако додадете прав во овошна салата, ќе бидете воодушевени од богатиот вкус. Со него можете да зачините ориз, булгур или просо, и не заборавајте да го пиете понекогаш и во форма на чај.

Ајурведскиот чај од кардамон се прави од 1/2 кафена лажичка кардамон во прав, 3 зрна црн пипер, 2 каранфилчиња и едно мало стапче цимет. Кога водата ќе зоврие, додадете ги зачините и варете 5-10 минути додека не испари половина од водата. Извадете го чајот од оган и оставете го да се олади малку, а потоа можете да го засладите со мед.

Кога се прават десерти, тие обично се украсуваат со јаготка на врвот, додека пак кога се прават солени јадења, се посегнува по магдоносот. Свежиот магдонос ја разубавува презентацијата и вкусот на јадењата, од супи до сосови. Благодарение на неговиот живописен, лиснат изглед и вкус кој служи за нагласување на другите вкусови тој се употребува во кулинарството од многу одамна.

Освежувањето на здивот со грицкање свеж магдонос датира од времето на Старите Римјани. Тоа е, веројатно, една од причините поради која настанал овој обичај ширум светот. Друга причина е украсувањето на јадењето, што наводно потекнува од првите месарници каде што се ставало магдонос околу свежото, но и околу печеното месо, за храната да им биде попривлечна на купувачите. До 1915 година, магдоносот се ставал на чиниите во речиси секој ресторан.

Тоа, сепак, отсекогаш им пречело на некои гости, бидејќи се сомневаат дека тоа парче растение претходно било на туѓа чинија…

Секако, третата причина поради која магдоносот се наоѓа на послужениот оброк е да се подобри вкусот на храната, но во овој случај тој најчесто се сечка и се посипува во садот.

Зошто магдоносот е добар за свеж здив? Бактериите во устата почнуваат да се развиваат после јадење, а тоа е директна причина за лошиот здив. Магдоносот содржи високо ниво на хлорофил, којшто го уништува вишокот бактерии.

Магдоносот е особено добар за џвакање после јадење лук или кромид. Покрај магдоносот, помага и свежото нане, босилекот или рузмаринот.

Следат уште неколку придобивки од ова растение: делува како антиоксидант, ѝ помага кожата да изгледа помлада, го чисти телото од токсини, го раствора вишокот маснотии во телото, ги чисти бубрезите, има антиинфламаторно дејство, полно е со витамин Ц, содржи многу минерали и го зајакнува имунитетот.

Затоа, не пропуштајте да ја украсите вашата калорична празнична руска салата со повеќе магдонос.

Чубрицата (Satureja Hortensis) или чубрика најчесто се наоѓа на карпестите предели, изложени на јака сончева светлина. Понекогаш ја нарекуваат и диво оригано.

Чубрицата е ароматична билка која се употребува во кулинарството како зачин, но и како природен лек кој го зголемува лачењето на стомачни сокови, ја ублажува надуеноста, го прочистува организмот, ги ублажува тегобите на органите за варење.

Оваа зачинска билка најчесто се користи при приготвувањето на варива и јадења од компир, а бидејќи го стимулира отстранувањето на гасовите и не придизвикува подуеност, грчеви и непријатност, претставува чест зачин на јадењата со мешунки, особено на гравот.

Малку луѓе знаат дека постојат околу 30 вида чубрица, а најароматични и најкорисни се градинарската и планинската.

Градинарската чубрица се користи како зачин во традиционалната македонска кујна  и како состојка на т.н. к’цана сол.

Новите истражувања покажале дека чубрицата е и ароматичен и природен лек против висок крвен притисок и главоболка, како и за смирување на тахикардијата.

Многумина користат чубрица како ефикасен лек против гадење, повраќање и дури и како лек за спречување на настинка. Се консумира во форма на чај, течноста треба да отстои два часа, а потоа се цеди и се пие три пати на ден за најдобар ефект.

Дали знаете дека е добро да ги зачувате дршките на пиперките? Ако досега откако ќе направевте некое јадење со пиперки, на пример, полнети пиперки или летна манџа, ги фрлавте дршките, сега престанете со тоа. Летото е сезона за овој вкусен зеленчук, но во зима тие се поскапи и не се толку често на менито. Затоа, паметните и економични готвачи сфатиле како вкусот на пиперките да го има во сите јадења.

Наместо да ги фрлате дршките од пиперката кога ги чистите, ставете ги во кеса и потоа во замрзнувач. За да го збогатите секое јадење во зима, извадете ги стебленцата од замрзнувачот и ставете ги во храната што ја подготвувате. Се користат како зачин. Може да се додадат во супа, чорби, месо …

Секако, нема да ги јадете. Отстранете ги од готовото јадење, а тоа ќе биде многу повкусно и поароматично.

Познат како незаменлив зачин за пици и тестенини, ориганото е и исклучително ефикасно растение кое содржи многу лековити состојки и есенцијални масла. Истражувањата покажаа дека има два до три пати поголемо антиоксидативно дејство од другите намирници… Чајот од оригано регулира многу здравствени проблеми предизвикани од намален имунитет и нарушена цревна флора, а особено се препорачува при бронхитис, настинка и болки во грлото.

Поради силните антибактериски, антитуморни и антиинфламаторни својства, ориганото има многу здравствени придобивки. Богат е со витамини А, Ц, Е и К, влакна, калциум, манган, магнезиум и железо, а неговите лековити својства се докажани во многу истражувања.

Чајот може да се подготви со свежо или суво оригано, а кога ќе се помеша со мајчина душица се добива најдобар лек за настинка и многу корисен лек за органите за дишење. Мајчината душица делува смирувачки, а кај акутен или хроничен бронхитис е многу ефикасна бидејќи содржи моќни антиоксидантни својства.

Како се подготвува чај од оригано?

Потребни ви се:

2 лажици оригано

1 лажица мајчина душица

малку мед

За малку поинтензивен вкус на чајот, можете да додадете повеќе оригано.

Во зовриена вода ставете оригано и мајчина душица и оставете го покриено еден час, кога чајот малку ќе се олади, додадете мед. Потоа испијте шолја од овој напиток.

Што лечи чајот од оригано?

Покрај белодробните заболувања, ориганото е одличен природен лек за лекување на: артритис, болки во мускулите, акни, надуеност, главоболки, киселини, алергии, инфекции на уринарниот тракт, менструални грчеви…

Освен чај, можете да подготвите и облоги, кои позитивно ќе делуваат на бронхиите. Сѐ што ви треба е масло од оригано со кое ќе го втриете на градите и вратот и ќе ги стоплите со пешкир.

Ориганото содржи тимол и рузмаринска киселина – моќни антиоксиданти кои ги штитат клетките од оксидативно оштетување предизвикано од слободните радикали.

Во народната медицина, ориганото одамна се користи за ублажување на болки во грлото, синузитис, настинка и грип, како средство за проширување на бронхиите и за искашлување. Ако имате астма, ќе ви помогне инхалирањето со чај од оригано. Пареата од овој чај ги чисти носните канали и синусите.

Ориганото има антивирусни својства и делува така што моментално ги ублажува болестите предизвикани од инфекции на горниот респираторен тракт.

Луѓето кои имаат грип или настинка можат да користат и масло од оригано. Колку повеќе карвакрол содржи маслото, толку посилно делува кај овие заболувања.

Ориганото го поттикнува потењето, што придонесува за детоксикација на организмот, а исто така ја намалува слузта во белите дробови која се јавува како последица на инфекција.

Чајот од оригано секако може да ублажи различни видови болки, како болки во грбот или главоболки, бидејќи е вистински природен аналгетик.

Делува така што го смирува нервниот систем и помага при непријатни мигрени кои се придружени со гадење и повраќање.

Кога станува збор за ублажување на болката, некои сметаат дека е исто толку ефикасен како морфинот. За болка можете да користите и масло од оригано.