Чаша вино, пиво после работа, пенливо вино за наздравување – алкохолот е дел од културата во многу земји, но според Организацијата за економска соработка и развој, Германија е една од земјите со најголема потрошувачка на алкохол.

Според податоците на германскиот институт Роберт Кох, 14 отсто од жените и 18 отсто од мажите пијат алкохол во количини кои се сметаат за ризични, што значи повеќе од 12 грама чист алкохол дневно за жени и повеќе од 24 грама дневно за мажи. За споредба, шише пиво од 0,33 литри содржи 13 грама алкохол, а чаша вино од 0,2 литри содржи 18 грама.

Бројот на зависници од алкохол е многу поголем отколку што се гледа од статистиката, бидејќи проблемот често не се препознава, објаснува Морис Кабанис, директор на Клиниката за медицина на зависности во Штутгарт. Многу алкохоличари не ја признаваат својата зависност со години, често од срам.

Алкохолизмот постои во сите делови на општеството, а причините за зависност се различни: тие можат да бидат биографски или генетски, но се и стекнати навики, на пример ако едно пиво после работа се претвори во неколку или почнете да пиете порано во текот на денот.

Сепак, апстиненцијата (тотална апстиненција) како единствена цел одвраќа многу зависници од алкохол да влезат во процес на лекување. Ова е една од главните причини зошто само секој десетти од нив бара помош и започнува терапија.

На што се заснова контролата на однесувањето?

Експертите сè повеќе ја користат контролираната консумација на алкохолни пијалаци како нов, ветувачки метод во лекувањето на алкохолизмот. Програмата, во која алкохолот не е целосно забранет, ја развил Јоаким Норкел, професор по психологија на Евангелскиот универзитет во Нирнберг. И едно големо истражување ширум Европа на луѓе над 60 години покажа дека многу постари луѓе не сакаат апстиненција, но се подготвени да го намалат консумирањето алкохол.

Оние кои се одлучуваат за контролирано консумирање алкохол, по сеопфатна дијагноза, во десет чекори учат како здраво да го користат алкохолот. Ова вклучува, на пример, препознавање на можни ризични ситуации и обрнување внимание на тоа колку алкохол содржат одредени пијалаци.

Друг важен чекор е водење дневник. Консумацијата на алкохол се евидентира секојдневно и се поставуваат конкретни цели: колку пијам моментално, а колку помалку сакам да пијам следната недела? Целта е чекор по чекор да се намали количината на алкохол. По програмата, учесниците често ја посетуваат таканаречената група за надзор. Споделувањето идеи со другите им олеснува на многумина да се справат со опасните ситуации.

Претходно, апстиненцијата беше единствената опција

Долго време единствената опција за третман беше апстиненцијата, односно целосна апстиненција од алкохол. И денес, обуката за апстиненција и детоксикација се класична терапија, финансирана од здравственото осигурување, а најмногу базирана на разбирањето на болеста од шеесеттите години на минатиот век. На пример, книгата на Алвин Мортон Јелинек, The Medical Disease Model of Alcoholism, објавена во тоа време, наведува дека склоноста кон алкохолизам е главно генетска: или некој бил алкохоличар или не, немало градации. Беше невозможно да се научи како да се пие под контрола.

Програмата за контролирано пиење сè уште не е признаена од пензиското осигурување и затоа не е финансирана за стационарна рехабилитација. Сепак, сега има важно место во терапевтската работа и се повеќе се шири во клиниките за зависности. Научно е проучен и им помага на многу луѓе – 20 до 30 проценти од учесниците на крајот постигнуваат апстиненција.

Покрај контролираното консумирање и апстиненција од алкохол, во намалувањето на зависноста можат да помогнат и лекови. Некои од нив предизвикуваат дури и нетолеранција на алкохол – ако пиете, повраќате. Сепак, експертите сметаат дека чисто фармацевтскиот третман без придружна терапија не е доволен, бидејќи веројатноста за повторување е многу голема.

Редовните посети на група за самопомош (Анонимни алкохоличари) се исто така важни за многу алкохоличари за да ја задржат својата зависност под контрола на долг рок. Добри се и онлајн понудите. Експертите веруваат дека е важно да се понудат различни терапевтски пристапи на луѓето зависни од алкохол.

Лекувањето со сончогледово масло може да изгледа невообичаено за многумина, но сепак се покажало дека жабуркањето со маслото влијае на голем број здравствени проблеми. На конгресот на Украинското здружение на онколози и бактериолози, д-р Ф. Каратс зборувал за методот на лекување со ладно цедено сончогледово масло.

Овој метод ги заменил операцијата и земањето лекови за многу критично болни пациенти. Основната процедура на овој метод е жабуркање на одредена количина на масло за јадење во устата.

Со тоа се спречува уништувањето на корисната микрофлора на организмот до што доаѓа при внесување на синтетички лекови, на пр. антибиотици. Без голтање, треба да се стави во устата од една кафена до една супена лажица масло. Жабуркајте го маслото во усната шуплина 15 до 20 минути. Исплуканата течност треба да биде млечно бела. Ако е жолта или жолтеникава, тоа значи дека жабуркањето не траело доволно долго. Устата треба да се исплакне со чиста вода, да се измијат забите. Исплуканата течност содржи голем број на штетни бактерии и токсини.

Лекување со сончогледово масло

Се верува дека при жабуркањето целата крв од телото поминува низ усната шуплина и се чисти со исфрлање на вируси, бактерии и токсини во маслото. Најдобро е да користите кокосово, сончогледово, сусамово или маслиново масло за жабуркање, но можете да користите и кое било друго. Важно е само маслата да се органски, ладно цедени и да не се индустриски обработени.

Највпечатлив ефект од лекувањето е белината на забите и нивното фиксирање во алвеолите и непцата. Најдобро е да почнете да ја плакнете устата наутро, пред јадење. За да се забрза процесот на заздравување, постапката може да се повторува три или повеќе пати на ден, пред јадење, на празен стомак.

Терапијата трае додека телото да си ги врати поранешната сила, свежина и мирен сон. По будењето не треба да имате замор во телото или во психата, надуените очни капаци мора да исчезнат. Мора да се појават здрава глад и добра меморија.

Првично, може да се појават симптоми на претходната болест, особено ако некое лице има повеќе жаришта кои меѓусебно се активираат, а кои без лекување би довеле до тешка болест или смрт. Затоа, нема причина да се прекине оваа терапија во случај на појава на покачена температура.

Евентуалното влошување е добар знак за закрепнување и исчезнување на болеста.

Бројот на дневно плакнење на усната шуплина со масло е оставен на личното чувство.

Со овој метод болестите се лекуваат за 2-4 дена (акутни) и до една година (хронични заболувања).

Методот на лекување со сончогледово масло дало одлични резултати кај: главоболки и мигрена, забоболки, бронхитис, тромбоза, хронични заболувања на крвта, артроза, парализа, егзема, чир на желудникот, цревни заболувања, срце, бубрези, воспаление на мозокот, гинеколошки заболувања, тумори, грчеви, болести на нервите, белите дробови, црниот дроб, срцев удар…