Неодамна, австралиското списание „Good Food Australia“ објави статија за „скриените дијаманти“ на австралиската кулинарска сцена, поточно, за бурекот на браќата Никола и Јован Радевски како едно од најпознатите јадења во градот. Приказната за двајцата браќа кои ги напуштиле своите перспективни кариери за да ја продолжат семејната традиција на својот прадедо, стана вистински хит и покажа дека за македонската храна нема граници.

View this post on Instagram

A post shared by Good Food (@goodfoodau)

Покрај „бомбата“ што ја фрли Спасиа Динковски во Лондон со нејзиниот Мистик бурек, браќата Радевски направија бум во Сиднеј кога им го претставија својот бурек на жителите на Сиднеј.

Браќата Радевски се школувале во сосема други професии, па едниот, Никола, е дипломиран воздухопловен инженер, а другиот, Јован, завршил трговија.

Нивниот прадедо Божин Радевски правел бурек, а нивниот татко Ристо Радевски ја продолжил традицијата во ресторанот за брза храна „Пела Бурек“ во Рокдејл, па тие двајца пораснале со мирисот на бурекот. Ресторанот кој го водел нивниот татко со децении, „Pella Burek“ во Рокдејл, бил затворен во 2011 година.

Седум години подоцна, во 2018 година, браќата одлучиле дека наследството на нивниот прадедо, Божин Радевски, не смее да згасне. Изнајмиле простор, го реновирале и повторно го запалиле огнот во фурните.

– Го јадевме секој ден, а татко ни нѐ научи како се прави. Моравме да ја продолжиме семејната традиција – вели Јован за австралискиот медиум.

Сепак, тие решиле да направат некои промени во рецептот, без да го изгубат автентичниот вкус за да можат да им се приближат на потрошувачите кои никогаш претходно не го пробале овој специјалитет. Клучната промена е исфрлањето на свинската маст, која е стандард во традиционалниот македонски бурек и воведувањетона сончогледово масло, со кое тестото станало полесно и поприфатливо за поширока клиентела.

Тие вовеле и варијанти за вегетаријанци и вегани, па меѓу нив е популарен нивниот бурек со праз и со компир. Инаку, браќата подготвуваат седум видови бурек, кои покрај вегетаријанските верзии, ги вклучува и класичните, со месо и со сирење. Тестото е исполнето со свежа рикота и фета сирење, а она со месо зачинето е со мешавина од мелено говедско месо и карамелизиран кромид.

View this post on Instagram

A post shared by Brunch Crawler™ (@thebrunchcrawlers)

Но, бурекот не оди без јогурт па браќата Радевски отишле чекор понатаму во брендирањето на македонскиот појадок. Инвестирале во машини за пастеризација и конзервирање и започнале со производство на сопствена матеница.

Овој потег се покажал како полн погодок. Денес, покрај седумте видови бурек, тие неделно продаваат и до 400 лименки од овој освежителен пијалак, едуцирајќи ги Австралијците дека бурекот и матеницата се нераскинлив тандем. Нивниот успех е потврда дека кога традицијата ќе се спакува модерно, светот е подготвен да ја „вкуси“ Македонија.

За многумина, шолја добро кафе е омилен ритуал на денот, но тешко е да се каже дека е задоволство за кое треба да потрошите 920 евра.

Brew Lab Cafe, во Пенрит, Австралија продава некои од најдобрите кафиња, вклучително и едно посебно, направено од зрна одгледувани на 1.700 метри надморска височина покрај вулкан во Панама.

Сепак, клиентите мора внимателно да го испланираат своето уживање во кафето бидејќи кафулето го нарачува само откако клиентот ќе го побара тоа, за да се обезбеди свежина. Тоа значи дека се потребни околу две недели за да пристигне.

„Потоа стапуваме во контакт со момците во Панама, тие го печат кафето само за таа прилика и потоа го испраќаат со приватен авион“, објаснил сопственикот на Brew Lab, Мич Џонсон, за австралискиот 9News.

Отменото патување на специјалното кафе без сомнеж додава на неговата вредност од 1.500 австралиски долари или 920 евра. Зрната од ова кафе се со врвен квалитет и се оценети над 90, што е ознака што го одредува почетокот на прагот од ранг-листата на најдобрите зрна.

Штом ќе пристигнат зрната, тие се подложени на прецизен процес на подготовка во Brew Lab, кој вклучува претходно навлажнет филтер и вода зовриена на точно 94 степени Целзиусови. Кафето поминува низ неколку постапки на прелевање, секој совршено темпиран за да се обезбеди совршен вкус.

Дали вреди толку пари? Можеби и е ако сакате да пиете чај. Да, добро прочитавте.

„Повеќето луѓе, кога го пијат ова кафе, велат дека првиот впечаток им е дека тоа повеќе личи на чај отколку на кафе“, објаснил сопственикот, додавајќи дека вкусот е толку добар што носи солзи радосници.

Но, во ова кафуле има и поевтини кафиња, сепак многу поскапи од просечните. „Многу клиенти доаѓаат кај нас еднаш неделно за да ги пробаат нашите кафиња од 100 или 200 австралиски долари (околу 60 и 120 евра)“, открива сопственикот.