Растението ува (ува урси), најчесто како увин чај, со векови се користи како помошно средство за проблеми со уринарниот тракт, пред се, за инфекции.

Зошто е важно правилно да се подготви и да се користи овој чај: Што е арбутин?

Фитотерапевтите забележуваат дека мнозинството граѓани не ги знаат хемиските правила и принципи со кои увиниот чај влијае на способноста на уринарниот тракт да се бори против инфекцијата.

Ако се користи правилно, овој чај може да помогне при уринарни инфекции, особено оние предизвикани од ешерихија и протеус бактерии.

Своите корисни својства увиниот чај му ги должи на арбутинот, многу важна компонента на неговиот состав.

Арбутинот се разложува во бубрезите на гликоза и хидрохинони, кои содржат антисептички својства. Антисептиците, како што е познато, ги елиминираат штетните патогени.

Сепак, антисептичкиот ефект не може да се манифестира ако урината има зголемена киселост. Оптималниот ефект се јавува во алкална средина.

Треба да знаете и дека хидрохинонот може да има несакани дејства доколку го земате увиниот чај на своја рака, во смисла на изборот и дозата.

Зошто се препорачува комбинирање на увин чај и сода бикарбона?

Најдобро е, а тоа е потврдено со некои студии, да се консумира увин чај и да се пие со сода бикарбона.

Тогаш, лековитите состојки ќе покажат максимални антимикробни својства и ќе делуваат во идеална базна (алкална) средина (рН вредност поголема од 7).

Комбинираната употреба на увин чај и сода бикарбона не само што ќе ги подобри корисните својства на чајот, туку е пожелна и за луѓето кои имаат стомачни проблеми.

Оваа билка содржи состојки кои можат да го иритираат желудникот, но содата ќе го спречи нивното распаѓање во него.

Некои намирници, како што се месото, млечните производи и газираните пијалаци, ја зголемуваат киселоста на урината, а во киселата урина состојките немаат никакво дејство – напротив, можат да предизвикаат контраефект.

Како правилно да ја подготвите оваа комбинација

Прелијте една лажичка увин чај со 2 децилитри врела вода.

Покријте и оставете да отстои покриено 30 минути. Исцедете.

Содата не се става директно во чајот, туку одделно во вода.

Додека чајот се лади испијте чаша вода во која е растворена лажичка сода бикарбона и по 15 минути испијте го чајот во мали голтки.

Оваа комбинација е многу добра за луѓето кои имаат чувствителен стомак.

Дури и при идеални услови, во алкална средина, увиниот чај не треба да се користи повеќе од седум дена, а најмногу пет пати во текот на годината.

Не се препорачува употреба на увин чај кај трудници и доилки, како и кај деца под 12 години.

Не пијте повеќе од три шолји дневно и задолжително консултирајте се со стручно лице пред да почнете со чајот.

Можни несакани ефекти

За да има уште подобар ефект, увиниот чај треба да ја прилагодите исхраната со конзумирање повеќе вода, овошје, зеленчук и житарки.

Треба да се избегнуваат кофеин, алкохол, газирани пијалаци, оцет, масти, шеќери, црвено месо и живина, млечни производи и особено брусница.
Никогаш не треба да се пие овој чај ако инфекцијата ги зафатила бубрезите.

Бубрезите ги разградуваат молекулите на арбутин, па ако има инфекција, нивната функција нема да биде оптимална. Ова би можело да остави токсини во телото и да предизвика проблеми.

Увиниот чај се користи во народната медицина уште од многу одамна. Билката Ува е позната и како медветка, мечкино грозје, горник, црвена планика, мечкино уво…

Му се припишуваат корисни својства кои, според некои записи, му го спасиле животот и на познатиот Гете.

Кои корисни материи ги содржи увата и како правилно да се подготват листовите за ува чај

Овој чај се подготвува од листовите на растението Uva Ursi (Arctostaphylos Uva-Ursi), кое има горчлив вкус.

Содржат голем број корисни состојки, меѓу кои водечки се витамините Б и Ц, железо, калциум, калиум, магнезиум, хидрохинон, танин, галотанин, флавоноиди, фенолни гликозиди.

Сите овие супстанции имаат антисептично и диуретично дејство, поради што чајот може да помогне во процесот на елиминирање на бактериите од уринарниот систем и ублажување на воспалителните состојби.

Експертите за традиционална медицина предлагаат чајот да се конзумира во големи количини (најмалку литар и пол дневно) и да мокрите што почесто.

Интересно е што увиниот чај не треба да се „меша“ со брусница во ниеден облик бидејќи овие мали, црвени плодови го уништуваат ефектот на неговите корисни својства.

За какви проблеми може да помогне увиниот чај?

Увиниот чајот може да ги олесни проблемите предизвикани од песокот и камењата во бубрезите бидејќи влијае на подобро излачување на урината во случаи на инфекции на мочниот меур и уринарниот тракт. За овие проблеми најчесто и се користи.

Лабораториските студии ги истражувале потенцијалните корисни својства на билката.

Арбутин, супстанца која ги елиминира бактериите од уринарните канали и цревата, поттикнува излачување на течности и токсични материи од телото и може да го намали формирањето и таложењето на урична киселина.

Содржи и хидрохинон, кој е ефикасен за заштита на телото од инфекции и за подобрување на имунолошкиот статус.

Колку можеме да пиеме од овој чај и кои луѓе не треба да го пијат?

Експертите велат дека во текот на денот не треба да пиеме повеќе од 3 шолји увин чај.

За да има максимален ефект треба да го консумираме 3-4 недели континуирано.

После тоа, задолжителна е пауза од најмалку еден месец.

Овој режим не треба да го практикуваме повеќе од пет пати во текот на годината.

Несаканите ефекти на чајот вклучуваат:

гадење
повраќање
малаксаност
стомачни болки
дијареа.

Доколку некои од симптомите се појават по консумирањето на чајот, но не исчезнат или се интензивираат, веднаш побарајте стручна помош.

Некои луѓе треба да бидат особено внимателни и да избегнуваат консумирање увин чај.

Тоа се:

жени кои планираат бременост
бремени жени
доилки
оние кои се склони кон тешки алергии (се подразбира и алергични токму на увин чај)
деца под 12 години
луѓе кои страдаат од чир
пациенти со оштетена мрежница и со заболувања на црниот дроб.

Дали овој напиток навистина му го спасил животот на познатиот Гете?
Една од најпознатите приказни за увиниот чај датира од 1805 година и е поврзана со Јохан Волфганг Гете.

Познатиот писател, филозоф и научник добил силна уринарна инфекција која тргнала на лошо, во вид на уросепса.

Лекарите немале решение бидејќи тогаш не постоеле антибиотици, па неговите пријатели пробале се што им текнало.

Изјавите на германските уролози објавени во „World Journal of Urology“ во 1999 година велат дека Гете бил кај доктор со сомнителни квалификации, кој ги лекувал луѓето со растенија. По неговите третмани, Гете живеел уште 27 години.