Во денешниот свет, многу луѓе сакаат крцкава текстура и вкус на помфрит или пржено пилешко. Сепак, овие вкусни пржени јадења доаѓаат со потенцијални здравствени ризици, вклучувајќи срцеви заболувања, дијабетес тип 2 и рак, поради маслата што се користат при нивната подготовка.

Тука стапуваат на сцена фритезите – уреди кои ветуваат дека ќе го реплицираат вкусот, текстурата и златниот изглед на храната пржена во масло без вишок маснотии и калории.

Но, дали пржењето на врел воздух е навистина толку здраво?

Како функционира?

Воздушната фритеза ги комбинира елементите на длабоко пржење и конвекциона рерна.

Користи корпа за пржење што овозможува топлината да ја опкружува храната од сите агли, што создава крцкава текстура.

Наместо да ја потопува храната во врело масло, апаратот за пржење користи циркулирачки топол воздух, слично на конвекционата печка.

Дали пржењето во воздух го менува квалитетот на храната?

Пржењето на воздух има значително влијание врз храната, особено врз вкусот, текстурата и здравствените придобивки.

Истражувањата покажуваат дека храната која се пржи на воздух го задржува својот оригинален вкус бидејќи топлиот воздух циркулира и ја задржува влагата за време на пржењето.

Овој метод резултира со крцкава надворешност и влажна внатрешност.

Со користење на многу малку масло, пржењето на воздух го намалува вишокот маснотии и калории, а сепак дава вкусни, крцкави резултати, што го прави добра опција за оние кои сакаат да ја одржуваат својата исхрана без да го компромитираат вкусот.

Предности на користење

Споменатата студија од 2020 година покажала дека пржената храна на воздух има помала содржина на маснотии (5-13%) во споредба со пржената храна.

Ова намалување на мастите ја прави пржената храна поздрава алтернатива.

Студијата, исто така, покажала дека пржењето на воздух ги зачувува вкусовите и текстурата на храната, што резултира со вкусен оброк со подобри параметри на бојата од пржената храна.

Сè на сè, пржењето на воздух е ветувачка замена за традиционалното длабоко пржење, нудејќи поздрав и повкусен начин да уживате во вашите омилени јадења.

Дали пржењето на воздух може да придонесе за губење на тежината?

Редовното консумирање пржена храна е поврзано со дебелината.

Јадењето пржена храна повеќе од четири пати неделно го зголемува ризикот од дебелина за 37% во споредба со јадењето помалку од двапати неделно.

Порција од 100 г помфрит содржи 2,7 г заситени масти и 274 калории, кои придонесуваат за развој на васкуларни заболувања.

Меѓутоа, помфритот пржен во воздушна фритеза содржи 75% помалку заситени масти од пржениот во длабоко масло.

Затоа, може да биде корисна алатка за слабеење како дел од урамнотежена исхрана и здрав начин на живот, иако треба да се користи заедно со други здрави практики.

Можни ризици при пржење во воздушна фритеза

Иако пржењето на топол воздух се смета за поздрава алтернатива на традиционалното пржење, но не е без ризици.

Главната грижа е потенцијалното производство на агенси кои предизвикуваат рак, како што се акриламид и полициклични ароматични јаглеводороди (PAHs), кои се формираат при пржење на висока температура.

Иако тие произведуваат пониски нивоа на овие канцерогени материи во споредба со длабокото пржење, правилното чистење и дезинфекција на апаратот е клучно за спречување на болести кои се пренесуваат преку храна, предизвикани од штетни бактерии.

Здрави алтернативи за пржењето

Ако воздушната фритеза не одговара на вашиот стил на готвење, неколку традиционални методи се поздрави од пржењето:

печење во рерна – користи минимално количество масло, ги зачувува хранливите материи и вкусовите на храната, а во исто време обезбедува рамномерно печење и карамелизирање
готвење на пареа – ги задржува хранливите материи, боите и вкусовите без додавање дополнителни масти, погодно е за зеленчук и морски плодови
пржење со мешање – брзо пржете ја храната со малку масло додека го задржувате вкусот и текстурата, иако хранливите материи може да се изгубат
печење на скара – додава вкус на чад и ја намалува содржината на маснотии, овозможувајќи да капе вишокот маснотии, но мора да се внимава да се избегне создавање високи нивоа на канцерогени материи.