Јадењето ореви може да помогне во спречување на рак на простата

Фото: Unsplash
204

Истражувачите забележале дека консумирањето ореви во умерени количини може да помогне во заштитата на мажите од рак на простата.

Добра вест за сите мажи: јадењето ореви може да помогне да се спречи рак на простата! Ова го велат истражувачите од калифорнискиот универзитетот во Дејвис, кои откриле дека оревите, освен што помагаат да се намали вишокот холестерол и да се зголеми чувствителноста на инсулин, може да го намали и нивото на протеини поврзани со рак на простата.

Според нутриционистот Пол Дејвис, кој бил главен истражувач на студијата, нивните наоди даваат дополнителен доказ дека оревите, иако богати со масти, всушност се одличен додаток на здравата исхрана.

Како што е наведено во нивната студија, тимот на Дејвис хранел глувци (сите биле генетски предиспонирани за развој на рак на простата) со цели ореви или масло од орев 18 недели. Во споредба со оние кои јаделе иста храна, но без ореви, глувците хранети со ореви развиле многу помали и побавно растечки тумори на простатата. Истражувачите исто така откриле дека исхраната богата со ореви помага да се намали растот на ракот на простата за 30 до 40 проценти.

Ова, забележале Дејвис и неговиот тим, може да биде поврзано со пониските нивоа на фактор на раст сличен на инсулин (IGF-1), протеин силно поврзан со рак на простата, што го забележаа кај глувците хранети со ореви.

Покрај утврдувањето на ефектите од исхраната богата со ореви врз растот на туморот на простатата, експериментот на истражувачите врз глувци бил направен и за да се идентификува кои компоненти на оревите се одговорни за нивните антитуморни својства. Познато е дека оревите се богати со хранливи материи како што се цинк, магнезиум и селен. Тие се и одличен извор на влакна и есенцијални масти како што се омега 3 масните киселини, кои, меѓу другото, се познати и по своите придобивки за срцето и мозокот.

За да откријат дали овие здрави компоненти, особено омега 3, придонесуваат за антитуморските ефекти на оревите, истражувачите користеле масло од соја како контрола. Маслото од соја има сличен профил на масни киселини како и оревите. Истражувачите откриле дека додека оревите и маслото од орев го намалуваат холестеролот и го забавуваат растот на ракот на простата кај глувците, маслото од соја не го прави тоа. Ова го потврди нивното сомневање дека други компоненти на оревите или комбинација од овие хранливи материи, а не само омега 3 масните киселини се одговорни за подобрувањето.

Од друга страна, истражувачите откриле дека оревите можат да влијаат на експресија на гените вклучени во растот на туморот и метаболизмот.

„Се чини дека енергетските ефекти од намалувањето на ИГФ-1 делуваат така што ракот не може да расте толку брзо како што би можел инаку. „Исто така, намалувањето на холестеролот значи дека клетките на ракот можеби нема да добијат доволно за да им дозволат на овие клетки да растат брзо“, објаснил Дејвис.

Покрај изразувањето на ИГФ-1, Дејвис и неговиот тим откриле дека некои компоненти на оревот исто така влијаеле на активностите на протеините како што се адипонектин, супресорот на туморот PSP94 и COX-2, сите маркери за намален ризик од рак на простата. Сепак, тие не успеале прецизно да утврдат кои соединенија во оревите се вклучени во забавувањето на растот на овој вид рак.

Слична студија на истражувачи од Универзитетот во Тексас дошла до истиот заклучок. Истражувачите забележале дека консумирањето ореви во умерени количини може да помогне во заштитата на мажите од рак на простата. Овие наоди се особено важни, имајќи го предвид фактот дека ракот на простата погодува еден од шест американски мажи, што го прави најчест рак меѓу посилниот пол.

Според експертите, факторите на околината како што е исхраната играат важна улога во развојот на ракот на простата. Иако е вистина дека јаткастите плодови се одлична храна за да се додаде во здравата исхрана, тие се разликуваат по хранливите материи и растителните соединенија што ги обезбедуваат. На пример, оревите содржат елагитанини, мелатонин и гама-токоферол, од кои сите се познати по нивната способност да го намалат оксидативниот стрес, воспалението и генската експресија поврзана со хронични болести како ракот.