Денес, се збогуваме со визионер на нашето време, со Карло Петрини, основачот на глобалното движење Слоу Фуд кое се залага за добра, чиста и праведна храна. Петрини останува да живее преку секоја локална градина, секој зачуван автохтон производ и преку илјадниците млади експерти ширум светот кои ја продолжуваат неговата мисија за подобар и поправеден свет, не со оружје, туку со вилушка, традиција и почит кон природата.
Основачот на глобалното еколошко и гастрономско движење Слоу фуд (Slow Food), Карло Петрини, почина на 76-годишна возраст во својот роден град Бра, во италијанскиот регион Пиемонт.
Како што официјално соопшти организацијата, Петрини замина по долга борба со тешка болест. Неговото заминување остава огромна празнина, но и трајно наследство кое веќе со децении го трансформира начинот на кој човештвото гледа на храната, земјоделството и екологијата.
Роден во 1949 година во градот Бра, во Пиемонт, Карло Петрини беше гастроном, новинар, писател и неуморен застапник за систем на храна кој е одржлив и праведен.
Карло Петрини успеа во нешто во што не успеале многу политичари. Успеа да обедини повеќе од 160 земји во едно глобално движење познато како Слоу фуд.
Мрежата се изгради врз неколку клучни основи: Сè започна во 1986 година како локален протест против отворањето на ресторан на Мекдоналдс во срцето на Рим. Наместо само празни пароли, Петрини понуди супериорна алтернатива: зачувување на локалните вкусови, правото на уживање и заштита на биодиверзитетот. Тој ја формулираше пораката така што да може да ја разбере секој човек на планетата: Храната мора да биде вкусна (добра), произведена во хармонија со природата (чиста) и социјално праведна за земјоделците (правична).
На 26 јули 1986 година, беше основана Арчигола (подоцна стана Слоу Фуд Италија), искуство кое брзо се прошири низ целата земја и пошироко. На 9 декември 1989 година, во Париз, Манифестот на Слоу Фуд беше потпишан од повеќе од дваесет делегации од целиот свет, а Петрини беше избран за претседател – функција што ја имаше до 2022 година.
Благодарение на неговата далекусежна визија, Петрини одигра одлучувачка улога во развојот на Слоу Фуд, смислувајќи и промовирајќи ги нејзините проекти, кои сега стекнаа голема меѓународна видливост.
Од самиот почеток, Петрини одигра одлучувачка улога во обликувањето на Слоу Фуд не само како организација, туку како движење. Со текот на годините, тој ја артикулираше нејзината водечка филозофија – храна која е „добра, чиста и праведна“ – како обединувачка рамка способна да ги премости културите и географиите. Овој принцип стана основа за нов начин на разбирање на храната: не само како храна, туку како прашање на еколошка одржливост, културен идентитет и социјална правда.
Под негово водство, „Слоу Фуд“ еволуираше во меѓународно реномирана глобална мрежа активна во повеќе од 160 земји кои ги обедини претворајќи го јадењето од секојдневна рутина во моќен социјален и политички активизам. Неговата револуција не се потпираше на оружје, туку на вилушка, традиција и почит кон природата.
Во 2004 година, Петрини ја основаше светската мрежа Terra Madre (Мајка Земја). На секои две години, оваа манифестација во Торино ги собира на едно место малите фармери, сточари, рибари и готвачи од сите меридијани, давајќи им глас и глобално достоинство.
Тера Мадре продолжува да биде срцето на Слоу Фуд, овозможувајќи му на движењето да се шири надалеку и нашироко во повеќе од 160 земји.
Петрини поседуваше редок космополитски дух. Тој подеднакво отворено и со иста почит дебатираше за иднината на планетата со припадници на највисоките општествени слоеви, но и со најсиромашните производители на храна во Африка и Латинска Америка.
Петрини беше клучен во развојот на најважните иницијативи што ја трансформираа визијата на движењето во конкретна акција. Меѓу многубројните достигнувања на Петрини е и создавањето на Универзитетот за гастрономски науки (Поленцо, Италија), првата академска институција што нуди интердисциплинарен пристап кон студиите за храна. За Петрини, зачувувањето на традицијата не значеше заглавување во минатото, туку инвестирање во иднината и во младите генерации. Токму затоа, во октомври 2004 година во Поленцо, Италија, тој го основаше престижниот Универзитет за гастрономски науки (UNISG).
Ова е првата високообразовна институција во светот која воведе холистички и интердисциплинарен пристап кон храната. На овој факултет, гастрономијата престана да се третира само како готвење и стана сериозна академска дисциплина која ги проучува екологијата, културата, социологијата, агрономијата и економијата.
Универзитетот до денес има обучено околу 4.000 академски гастрономи од над 100 земји во светот, создавајќи нови лидери и иноватори кои се способни да ги реформираат и да ги направат одржливи глобалните системи за храна.
Мисла, која Петрини често ја повторуваше – „Оној кој сее утопија, жнее реалност“, најдобро го опишува неговиот животен пат. Она што започна како локален италијански револт на неколку ентузијасти, денес е моќна глобална армија на свесни потрошувачи и производители.
Карло Петрини останува да живее преку секоја локална градина, секој зачуван автохтон производ и преку илјадниците млади експерти ширум светот кои ја продолжуваат неговата мисија за подобар и поправеден свет, не со оружје, туку со храна.