Заклучокот на студијата не е дека месото е неопходно за долг живот, туку дека нутритивните потреби се менуваат со возраста и дека на постарото тело му е потребен внимателно планиран внес на хранливи материи за да се намали ризикот од слабост, фрактури и општо влошување на здравјето.
Начинот на исхрана денес значително се разликува меѓу луѓето, некои избираат исклучиво храна на растителна основа, други се вегетаријанци, додека многумина сè уште редовно јадат месо. Како што старееме, потребите на телото се менуваат и станува важно секојдневната исхрана да обезбеди доволно клучни витамини и минерали.
Храната богата со квалитетни протеини, витамин Д, витамин Б12 и калциум е особено важна за зачувување на мускулната маса и густината на коските. Токму ова е прашањето на кое се осврна долгорочна кинеска студија за здраво стареење, во која учествуваа повеќе од 5.000 луѓе над 80 години.
Податоци од изминатите две децении
Податоците собрани во текот на две децении, од 1998 до 2018 година, покажаа дека луѓето кои не консумираат месо имаат помала веројатност да живеат до 100 години од оние кои го јаделе. Иако вегетаријанската исхрана претходно беше поврзана со помал ризик од срцеви заболувања и дебелина, ова истражување сугерира дека животинските производи можат да играат важна улога во одржувањето на здравјето на постара возраст.
Овошјето и зеленчукот обезбедуваат многу корисни хранливи материи, но внесувањето на некои витамини, како што е витаминот Б12, може да биде предизвик при строга веганска исхрана, што е особено важно бидејќи потребите на телото значително се менуваат во осмата и деветтата деценија од животот.
Стареењето носи намалена потрошувачка на енергија, слаб апетит, губење на мускулна маса и намалена густина на коските, што го зголемува ризикот од неухранетост и општа слабост.
Внес на протеини
Затоа соодветниот внес на протеини е особено важен во староста.
Резултатите од една кинеска студија покажуваат дека постарите луѓе кои не јадат месо, особено ако веќе се неухранети, може да бидат изложени на поголем ризик од здравствени компликации кои влијаат на долговечноста. Интересно е што помалата веројатност за живеење до 100 години е забележана првенствено кај слабите испитаници, додека кај оние со здрава телесна тежина, консумирањето месо не направило голема разлика.
Неухранетоста и слабоста во староста и претходно се поврзувани со зголемен ризик од предвремена смрт, па затоа телесната маса може да биде клучен фактор во толкувањето на овие резултати.
Сè е во умереноста
Важно е што учесниците кои не јаделе месо, но консумирале млечни производи, риба или јајца, немале намалени шанси да достигнат 100 години, а нивната долговечност била слична на онаа на оние кои јадат месо. Истражувачите заклучуваат дека умерените количини на животински производи можат да помогнат во спречувањето на неухранетост и зачувувањето на мускулната маса во староста, особено во споредба со строгата веганска исхрана.
Заклучокот на студијата не е дека месото е неопходно за долг живот, туку дека нутритивните потреби се менуваат со возраста и дека на постарото тело му е потребен внимателно планиран внес на хранливи материи за да се намали ризикот од слабост, фрактури и општо влошување на здравјето.