Куркумата во високи концентрации може да го зголеми ризикот од бубрежни камења, а истражување открило олово во дел од анализираните примероци.
Куркумата, еден од најпопуларните зачини во последните години, често се користи поради нејзините потенцијални антиинфламаторни својства. Се додава во различни јадења, но сè почесто се зема и како додаток во исхраната, во форма на капсули и концентрирани препарати. Токму кај овие производи експертите предупредуваат на можни ризици, особено за луѓето склони кон создавање бубрежни камења.
Важно е да се направи разлика меѓу количините куркума што вообичаено се користат како зачин во храната и многу поголемите концентрации што се внесуваат преку додатоците во исхраната. Прекумерната употреба на концентрирани препарати може да претставува дополнителен ризик за одредени луѓе.
Една од причините за загриженост е релативно високата содржина на оксалати во куркумата. Станува збор за соединенија кои во организмот можат да се врзат со калциумот и да создадат кристали на калциум оксалат. Нивното натрупување во уринарниот систем со текот на времето може да придонесе за создавање камења во бубрезите.
Ова не значи дека секој што користи куркума ќе добие бубрежни камења. Сепак, концентрираните препарати можат да претставуваат дополнителен ризик за луѓето кои веќе имале ваков проблем или имаат предиспозиција за негово создавање.
Дополнителна причина за претпазливост е можноста некои препарати од куркума да бидат загадени со тешки метали, особено со олово. Неговото долготрајно натрупување во организмот може да предизвика сериозни здравствени последици, меѓу кои и оштетување на бубрезите.
На ова укажува и истражување објавено во научното списание „Science of the Total Environment“ во 2024 година. Научниците анализирале 356 примероци куркума од Индија, Пакистан, Шри Ланка и Непал, при што во 14 отсто од нив откриле олово во концентрации над два микрограма на грам производ. Во некои примероци биле измерени и значително повисоки вредности. Истражувачите посочиле дека во одредени случаи оловото можеби било намерно додавано во форма на оловен хромат за да се засили жолтата боја на зачинот.
Сепак, резултатите од ова истражување се однесуваат на анализираните примероци од четири јужноазиски земји и не значат дека куркумата што се продава насекаде е загадена.
Фактот дека некој производ е од природно потекло не значи автоматски дека е целосно безбеден. Особено треба да се внимава со додатоците во исхраната со куркума и куркумин, кои не треба да се земаат на своја рака, особено ако лицето веќе користи терапија или има дијагностицирано здравствени проблеми.
Британскиот Комитет за токсичност, исто така, предупредува дека додатоците со концентрирана куркума и куркумин не се исто што и обичниот зачин што се користи во готвењето. Концентрациите и начинот на апсорпција можат значително да се разликуваат, а кај одредени луѓе се забележани и несакани реакции.